Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2013/6784 K.2013/21996

Dava, yersiz ödenen aylıkların tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Hakkında verilen boşanma kararı 11.04.1997 tarihinde kesinleşen davalıya, 24.03.2001 günü yaşamını yitiren babası üzerinden hak sahibi kız çocuğu sıfatıyla bağlanan ölüm aylığının, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığının belirlendiği gerekçesiyle davalı Kurumca 2011 yılının 6. ayında gerçekleştirilen işlemle 01.10.2008 tarihi itibarıyla kesilerek, 3410829996 tahsis nosu ile 23.10.2008–22.04.2011 döneminde ve 9410076544 tahsis nosu ile 24.10.2008–23.04.2011 döneminde yersiz ödendiği ileri sürülen aylıklar yönünden borç tahakkuk ettirildiği anlaşılmaktadır.

Davanın yasal dayanağı olan 5510 sayılı Kanunun 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 56. maddesinin ikinci fıkrasında, eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen eş ve çocukların, bağlanmış olan gelir ve aylıklarının kesileceği, bu kişilere ödenmiş olan tutarların, 96. madde hükümlerine göre geri alınacağı yönünde düzenleme yapılmıştır.

İnceleme konusu davada; Sosyal Güvenlik Kontrol Memurluğu'nca gerçekleştirilen soruşturmada elde edilen somut veri ve saptamalar, bahse konu soruşturma sırasında ifadeleri alınan köy muhtarı ... ile azalar ..., ... ve ...'in beyanları, davacı kurumca yersiz aylıkların tahsili amacıyla davalı aleyhine ... 1. İcra Dairesinin 2011/2414 sayılı icra dosyası üzerinden yapılan icra takibinde yalnızca davalının oturduğu ileri sürülen adrese davalı adına gönderilen tebligatın 31.10.2011 tarihinde ''muhatap pazarda olduğundan aynı konutta ikamet eden almaya ehil eşi ...'na tebliğ edildi'' ibaresiyle davalının boşandığı eşine tebliğ edilmiş olması ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde, davalı ile boşandığı eşinin fiili olarak birlikte yaşadıkları belirgindir.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme sonucu davanın reddine karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.