Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2013/6844 K.2013/25060

Dava, 1479 sayılı Kanun kapsamında Bağ-Kur sigortalılığı ile yaşlılık aylığına hak kazandığın tespiti ve aylıkların yasal faiziyle tahsili istemlerine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalı Kurum vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 28.05.2008 gün ve 10-370/410 sayılı kararında da belirtildiği üzere, vekâlet ücreti de dâhil yargılama giderlerinin davada haksız çıkan, yani aleyhe hüküm verilen tarafa yükletileceği yönündeki 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununu 326’ncı maddesi gözetilmeksizin, davacının talebi 01.10.2010 tarihinden itibaren yaşlılık aylığına hak kazandığının tespiti olduğu ve 01.01.2011 tarihinden yaşlılık aylığı bağlanması gerektiğinin tespitine dolayısıyla davanın kısmen kabulüne karar verildiği halde, davalı Kurum lehine vekâlet ücretine hükmedilmemiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma sebebidir.

Ne var ki; bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 6217 sayılı Kanun’un 30’uncu maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na eklenen geçici 3’üncü madde atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438’inci maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.