Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2013/6961 K.2013/22215

Dava, ödeme emrinin iptali istemine ilişkindir. Mahkeme, ilamında belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar vermiştir. Hükmün, taraf avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi. 1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Dava, hukuki nitelikçe; dava dışı işveren limited şirketin süresinde ödenmeyen 2006/12-2007/2. ve 2007/5-2009/5. aylara ait prim ve gecikme zammının şirket ortağı olduğundan ve işveren şirketten kamu alacağının tahsilinin mümkün olmaması nedeniyle hissesi oranında sorumlu olduğundan bahisle %50’si oranında davacıdan tahsili için 6183 Sayılı Kanunun 58. Maddesi kapsamında tebliğ edilen 2009/16691-2009/16385 takip no’lu ödeme emirlerinin iptali istemine ilişkindir.

Davanın yasal dayanağı 6183 Sayılı Yasanın 35. maddesi olup,bir yandan iki kez yapılandırılan borçların ödenmemesi,diğer yandan, şirkete yapılan hacizlerde haczedilmek istenen malların leasingli olduğu ve şirkete ait başkaca haczi kabil malın bulunmadığının anlaşılması karşısında, davacının takibe konu prim ve gecikme zammı tutarının, %50 sermaye hissesi oranına karşılık gelen tutarından dolayı sorumlu olduğuna dair mahkeme kabulünde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Ancak, süresinde ve yöntemince ileri sürülen davalı Kurum istemine rağmen, reddedilen tutar üzerinden 6183 Sayılı Yasanın 58. maddesi uyarınca davacı aleyhine %10 haksız çıkma tazminatına hükmedilmemesi yerinde görülmemiştir. Ne var ki; bu aykırılığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.