KÜNYE
10. Hukuk Dairesi 2013/7314 E., 2013/19613 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 31 Ekim 2013
Karar Metni
336 kelime·2 dk okuma
SGK Başkanlığı adına Av. ... ile 1- ... İnş. Tes. Mak. Tic. San. Ltd. Şti adına Av. ... 2- ... İnş. Dek. San. Tic. Ltd. Şti aralarındaki dava hakkında .... İş Mahkemesinden verilen 22.02.2013 günlü ve 2011/341 E. 2013/103 K. sayılı hükmün, davacı SGK Başkanlığı adına Av. ..., davalı ... İnş. Tes. Mak. Tic. San. Ltd. Şti adına Av. ... tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü
Hükmü temyiz eden davalı ... İnş. Tes. Mak. Tic. San. Ltd. Şti vekili tarafından temyiz dilekçesinin verildiği sırada, nispi harç yatırılması gerekirken; nisbi harç yerine maktu harç yatırıldığı, bu nedenle eksik harç yatırıldığı, ayrıca gıyabi hükmün davalı ... İnş. Dek. San. Tic. Ltd. Şti'ne usulüne uygun teblig edilmediği anlaşılmıştır.
“Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 434. maddesi (6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu 368. maddesi) ile ilgili 25.01.1985 gün ve 5/1 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı hükmü gereğince, temyiz isteği, dilekçenin temyiz defterine kaydettirildiği tarihte yapılmış sayılır ve temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin tamamı ödenir.
Temyiz harç ve giderlerinin eksik ödenmiş veya hiç ödenmemiş olduğunun sonradan anlaşılmış bulunması halinde, karar veren Hakim tarafından yedi günlük kesin süre tanınarak, bu süre içerisinde tamamlanması veya ödenmesi, aksi halde temyizden vazgeçmiş sayılacağı temyiz edene yöntemince ve yazılı olarak bildirilir. Ancak temyiz harcının mahkeme kalemince hesaplanıp temyiz edenden istendiği halde süresinde ödenmediği belgelendirilmiş ise temyiz isteğinin reddi gerekir.
Davada ise, yukarıda sözü edilen yasa ve İçtihadı Birleştirme Kararı hükmüne aykırı olarak hükmü temyiz eden davalı ... İnş. Tes. Mak. Tic. San. Ltd. Şti vekili tarafından temyiz dilekçesinin verildiği sırada ve yasal temyiz süresi içerisinde gerekli harç ve giderlerin tamamı ödenmemiş bulunmaktadır.
Yargıtay 10. Hukuk Dairesi, E. 2013/7314, K. 2013/19613, 31 Ekim 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama