Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2013/8089 K.2013/20940

Dava, 12.03.2003 tarihli trafik kazasında, yaralanan sigortalıya yapılan tedavi masrafları ile ödenen geçici iş göremezlik ödeneğinin 506 sayılı Kanunun 39. maddesi uyarınca tazmini istemine ilişkindir. Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hükmün, davacı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1- Rücu davalarında faiz başlangıç tarihinin giderler yönünden ise sarf ve tediye tarihleri olduğu, sigorta şirketleri bakımından 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu’nun 98 ve 99 maddeleri ile Karayolları Trafik Garanti Fonu Yönetmeliği’nin 12,13 ve 14. maddelerinde yazılı şekilde bir başvurunun varlığına karşın gerekli ödemenin yapılmaması halinde, davalı ... şirketinin anılan düzenlemede öngörülen 8 iş günlük yasal sürenin sonunda temerrüde düşeceği, gerekli belgeler ibraz edilmeksizin başvurulması ya da hiç müracaatın bulunmaması halinde ise sigorta şirketinin temerrüdü söz konusu olmayacağından,

faiz başlangıcının icra takibine girişilmişse takip tarihi, dava açılmışsa dava tarihi olarak kabul edilmesi gerektiğine ilişkin düzenleme gözetilerek, davalı ... tarafından yargılama aşamasında ödenen miktarın faizinden tarafların sorumluluğuna hükmedilmesi gereğinin gözetilmemiş olması,

2-Davalı ... tarafından, yargılama aşamasında yapılan ödeme gözetilerek, ödenen miktar 10.000 TL bakımından davanın konusuz kalması sebebiyle esas hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi ve davalılarca tazmini gereken geçici iş göremezlik ödeneği 10.923,13 TL üzerinden davacı yararına vekalet ücretine hükmedilmesi gereğinin gözetilmemiş olması,

3-Trafik kazası sonucu genel sağlık sigortalısına yapılan sağlık giderlerinin zorunlu mali sorumluluk sigorta poliçesi limiti kapsamında kalan kısmı için, 6111 sayılı Kanununun 59. maddesi ile 2918 sayılı Kanununun 98.maddesinde yapılan değişikliğin yürürlük tarihi olan 25.02.2011 tarihinden itibaren, sigorta şirketlerine, Güvence Hesabına, sürücü ve işletene karşı, Kurumun rücu hakkının sona erdiği, açıldığı tarihteki mevzuat hükümlerine uygun olan davanın, yasal dayanağını oluşturan düzenlemenin, yargılama sürecindeki anılan yasa değişikliğiyle ortadan

kalkması nedeniyle, bu talep hakkındaki davanın konusuz kalması sebebiyle esas hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesinde, tarafların sorumluluğu bulunmadığı halde; her davanın açıldığı tarihteki koşullara göre değerlendirileceği yönündeki usul kuralından hareketle davacının, bu talep hakkındaki davada haksız çıkan taraf olarak nitelenip masraf ve vekalet ücretiyle sorumluluğuna hükmedilmeyeceğinin gözetilmemiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi, yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm bozulmamalı, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun geçici 3. maddesi yollaması ile 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.