Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2013/8261 K.2013/24368

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkeme, ilâmında belirtildiği üzere davanın kabülüne karar vermiştir.

Hükmün, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, delillerin taktirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, aşağıdaki bendlerin kapsamı dışında kalan, sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-506 sayılı Kanunun 4.maddesinde ise; "sigortalıları çalıştıran gerçek ve tüzel kişiler" işveren olarak tanımlanmıştır. "Çalıştıran" olgusu, tespiti istenen sürelere ilişkin hizmet akdinin tarafı konumunda olan ve hizmet akdini düzenleyen "işvereni" ifade etmektedir. Anılan Yasanın 79/10. maddesine göre, bu tür tespit davalarının sigortalıyı fiilen çalıştıran işverenlere yöneltmesi gerekir.

Açıklamalar ışığında davalı ...’ın, dava konusu apartmanda kat maliki olmadığı ve dava açıldığı dönemde yönetici olmasına karşılık, dava devam ederken yöneticiliği bırakması nedeniyle, taraf sıfatı bulunmadığından, davalı ... yönünden davanın reddine karar verilmesi gerekirken, kabulüne karar verilmesi;

3-Davacının, 29.4.1988-30.4.1995 tarihleri arası dönemde, sigortalı olarak çalışmalarının tespitine karar verilmesine rağmen, talep edilen dönem içinde aynı işyerinden 1994/2. döneminde 120 günlük çalışmasının Kuruma bildirilmiş olmasına karşın, mahkemece, Kuruma bildirimi yapılan bu sürelerin dışlanmaması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma sebebidir.

Ne var ki, bu konuların düzeltilmesi, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hüküm bozulmamalı, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.