Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2013/8909 K.2013/9934

Dava, davalılardan işverenlere ait işyerinde geçen sigortalı çalışma sürelerinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalıların Avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve temyiz edenin sıfatına göre aşağıdaki karar tespit edildi.

1- Davalılar yönünden red sebebi aynı olduğundan, karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 3/2 maddesi uyarınca davacı lehine tek avukatlık ücretine hükmedilmesi gerekirken, yazılı şekilde her davalı yönünden, ayrı ayrı, vekalet ücretine hükmedilmiş olması, usul ve yasaya aykırıdır.

2- Davalılardan, ...’a ait işyerinden 01.10.1998 olan işe giriş tarihinin, kararda, 01.01.1998 olarak yazılmasının, maddi yazım hatasına dayalı olduğu anlaşılmıştır. Hizmet cetvelinin incelenmesinden, davacı için, 2002 yılı 1. dönemde 42 günlük çalışmanın bildirildiği gözetildiğinde, eksik kalan 78 günlük süre yerine, fazla olarak 90 gün için tespit kararı verilmesi. Yine, 2002 yılı 4. Ay için ayrıca 48 günlük sürenin daha tespitine karar verilmesi.

Ayrıca, davacı için 21.10.2002 – 30.11.2002 tarihleri arasında hizmet cetvelinde bildirilmiş (14+20=) 34 günlük sigorta bulunmakta ve anılan tarihler arası dönem 71 gün olup, bildirilen 34 günlük süre düşüldüğünde, eksik kalan 37 gün yerine, fazla olarak (25+25=) 50 günlük sürenin tespitine karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki; bu aykırılıkların giderilmesi, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hüküm bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun geçici 3. maddesi gözetilerek, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.