Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2013/9097 K.2013/10254

Dava, 4.381 TL olan tıbbi malzeme bedelinin fatura tarihi olan 22.05.2007 tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozmaya uyularak, davanın kısmen kabulü ile 4.028,40 TL malzeme bedelinin ödemeyi ret tarihi olan 25.05.2007 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile tahsiline karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki belgeler okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalı Kurum avukatının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Hükmüne uyulan Dairemizin 22.11.2011 gün 2011/5484-15857 karar sayılı ilamıyla; davaya konu tıbbi malzeme bedelinin kullanılmasının gerekliliğine dair sağlık kurulu raporlarının yeterli bulunup, istek gibi kabule dair ilk hükmün, sadece malzemenin satın alındığı tarihte rayiç bedelinin yöntemince belirlenmesi gerektiği noktasından bozulmasına, bilirkişi kurulu tarafından düzenlenen raporda en düşük emsal bedeli dikkate alınıp 2.501,93 TL’nin ödenmesi gerektiğinin öngörülmesine rağmen, mahkemece, Ticaret Odası yazısında bildirilen daha yüksek bir değerin dikkate alınarak yazılı biçimde karar tesis edilmesi usul ve yasaya aykırı görülmüştür.

Ne var ki; bu aykırılığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.