KÜNYE
10. Hukuk Dairesi 2013/922 E., 2013/1673 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 8 Şubat 2013
- Mahkemesi
- İş Mahkemesi
Karar Metni
271 kelime·1 dk okuma
Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir. Mahkeme, ilâmında belirtildiği şekilde davanın kabülüne karar vermiştir. Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi. Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalı kurum vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine;
1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 74’üncü maddesinde.
Medeni Kanun ile belirtilen hükümler saklı olmak üzere, hakimin her iki tarafın iddia ve savunmalarıyla bağlı bulunduğu, ondan fazlası veya başka bir şey hakkında karar veremeyeceği belirtilmiş, 01.10.2011 günü yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun “Taleple bağlılık ilkesi” başlığını taşıyan 26'ncı maddesinde de, hakimin, tarafların istem sonuçlarıyla bağlı olduğu, ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremeyeceği açıklanmış olmakla, hukuk yargılamasında “istemle bağlılık” ilkesi egemendir.
Somut olayda; davacı vekili, dava dilekçesinde, açıkça, “29.09.1999 ile 01.12.1999 dönemi içerisindeki çalışmalarının tespitine” karar verilmesini talep etmesine karşın. Mahkemece, davacının talebi hakkında bir karar verilmesi gerekirken, taleple bağlılık ilkesini ihlal edecek şekilde, davacının, 20.09.1999 ile 01.12.1999 tarihleri arasındaki dönemde çalıştığının tespitine karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.
Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi, yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm bozulmamalı, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun geçici 3. maddesi yollaması ile 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. Maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.
Yargıtay 10. Hukuk Dairesi, E. 2013/922, K. 2013/1673, 8 Şubat 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama