Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2013/9353 K.2013/24866

Dava, hizmet tespiti ve alacak istemine ilişkindir. Mahkeme, davanın kısmen kabulüne karar vermiştir. Hükmün, davalılardan Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 297. maddesi (Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 388. ve 389. maddeleri) uyarınca, kararın anılan maddede tanımlanan unsurları taşıması gerektiğinin ve “taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir” yönündeki hükmünün, kararın yazımında dikkate alınmayarak, hükmün infazında tereddüt yaratacak şekilde, hüküm fıkrasının 2-a bendi ile Harçlar başlığı altında 1-2/a bendinde iki defa farklı nispi harca hükmedilmesi, maktu harcın davacıdan alınması,

vekalet ücreti ile yargılama giderlerinin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesi gerekirken, "davalı işverenden" ve “davalı işveren kurumdan” alınmasına şeklinde karar verilmiş olması; istem kısmen hüküm altına alınmış olmasına rağmen, reddedilen kısım yönünden kararı temyiz eden davalı Kurum lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki, bu aykırılığın düzeltilmesi, yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi yollamasıyla uygulanmakta olan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438’inci maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.