Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2013/9677 K.2013/25954

Dava, tedavide kullanılan tıbbi cihaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Tedavisinin gerçekleştirildiği dönem itibariyle 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu kapsamında genel sağlık sigortasına müstehaklığı yönünden taraflar arasında uyuşmazlık bulunmayan davacının, tedavi gördüğü ... Üniversitesi ... Tıp Fakültesi tarafından düzenlenen 01.12.2009 tarihli heyet raporunda, “Histiozitozis X + Hipoksemik Solunum Yetersizliği” tanısı ile “solunumla ilgili rahatsızlık hayati önemi haiz olup, günlük aktivitelerini yapabilmesi için Taşınabilir Oksijen Sistemi” kullanması gerektiği belirtilmiş; davacı reçete edilen tıbbi cihazı, başvuruya rağmen Kurum tarafından karşılanmaması üzerine fatura bedelini ödeyerek kendisi temin etmiş; iş bu dava ile de, fatura bedelinin tahsilini istemiştir.

5510 sayılı Kanunun “Finansmanı Sağlanan Sağlık Hizmetleri ve Süresi” başlıklı 63. maddesinin (f) bendi, “Yukarıdaki bentler gereğince sağlanacak sağlık hizmetleriyle ilgili teşhis ve tedavileri için gerekli olabilecek kan ve kan ürünleri, kemik iliği, aşı, ilaç, ortez, protez, tıbbî araç ve gereç, kişi kullanımına mahsus tıbbî cihaz, tıbbî sarf, iyileştirici nitelikteki tıbbî sarf malzemelerinin sağlanması, takılması, garanti süresi sonrası bakımı, onarılması ve yenilenmesi hizmetleri.

Kurum, finansmanı sağlanacak sağlık hizmetlerinin teşhis ve tedavi yöntemleri ile, (f) bendinde belirtilen sağlık hizmetlerinin türlerini, miktarlarını ve kullanım sürelerini, ödeme usûl ve esaslarını Sağlık Bakanlığının görüşünü alarak belirlemeye yetkilidir. Kurum, bu amaçla komisyonlar kurabilir, ulusal ve uluslararası tüzel kişilerle işbirliği yapabilir. Komisyonların çalışma usûl ve esasları Maliye Bakanlığı ile Sağlık Bakanlığının görüşü alınarak Kurumca belirlenir.” düzenlemesini içermektedir.

Sağlık Uygulama Tebliğinin, Kurumca finansmanı sağlanacak evde uzun süreli oksijen tedavisi cihazları başlıklı 20.03.12.2 maddesinde, gaz hali veya sıvılaştırılmış halleri ile oksijen tüpü ve oksijen konsantratörü belirtilmiş olup. Mahkemece, yukarıda belirtilen yasal düzenleme de gözetilerek, yargılama aşamasında davacının hastalığı ve tedavisi konusunda uzman bilirkişiden alınacak rapor ile reçete edilip bedeli davaya konu yapılan “OK.

Konsantratörü Freestyle ve Free Style Air Belt” adındaki tıbbi cihazların, davacının tedavisi yönünden tıbben gerekli olup-olmadığı, başka bir ifade ile tedavinin SUT ile belirlenen tıbbi cihazlarla elde edilmesinin mümkün olup-olmadığı, her iki tür cihazın birbirine üstünlüğü üzerinde de durularak araştırılıp sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, davanın açılmasından önce tedavi aşamasında düzenlenen sağlık raporu hükme dayanak yapılarak sonuca gidilmesi, isabetsiz bulunmuştur.

2- Yapılacak araştırma sonucunda, bedeli davaya konu edilen tıbbi cihazın davacının tedavisi için tıbben gerekli olduğunun anlaşılması durumunda ise; davaya konu malzeme bedelinin denetlenip, faturadaki haliyle ödenecek nitelikte olup olmadığının ve buna bağlı olarak Kurum tarafından karşılanabilir miktarının rayiç fiyat esas alınarak belirlenmesi gerekir.

5510 sayılı Kanunun 63. maddesinin ikinci fıkrasında yer alan “Kurum, finansmanı sağlanacak sağlık hizmetlerinin teşhis ve tedavi yöntemleri ile, (f) bendinde belirtilen sağlık hizmetlerinin türlerini, miktarlarını ve kullanım sürelerini, ödeme usûl ve esaslarını Sağlık Bakanlığının görüşünü alarak belirlemeye yetkilidir. Kurum, bu amaçla komisyonlar kurabilir, ulusal ve uluslararası tüzel kişilerle işbirliği yapabilir.

Komisyonların çalışma usûl ve esasları Maliye Bakanlığı ile Sağlık Bakanlığının görüşü alınarak Kurumca belirlenir.” düzenlemesi ile Genel Sağlık Sigortası İşlemleri Yönetmeliği'nin 22. maddesindeki, “Kurum, finansmanı sağlanan ortez, protez, tıbbî araç ve gereç, kişi kullanımına mahsus tıbbî cihaz, tıbbî sarf, iyileştirici nitelikteki tıbbî sarf malzemelerini ve bu malzemelerin temini, garanti süresi sonrası bakımı, onarılması ve yenilenmesi hizmetleri ile, ödeme usul ve esasları Sağlık Bakanlığının görüşünü alarak belirlemeye yetkilidir.” hükmü gözetilerek;

kullanılan davaya konu tıbbi cihaz bedelinin Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından yukarıda sıralanan düzenlemeler çerçevesinde belirlenmesinin sağlanması, fiyat tespitinin makul süre içerisinde Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından gerçekleştirilmemesi halinde ise; tedavinin yapıldığı yıl belirtilmek suretiyle, Sağlık Bakanlığı Türkiye İlaç ve Tıbbi Cihaz Kurumu, Türkiye Kamu Hastaneleri Kurumu Başkanlığı vb. kuruluşlardan sorulup, davaya konu sağlık malzemesine ilişkin ihalelerde teklif edilen fiyat ortalaması esas alınarak rayiç fiyat belirlenmeli;

ödemeye esas fiyatın bu şekilde belirlemenin mümkün olmaması durumunda, konu hakkında teknik ve mali bilgiye sahip bilirkişiden, piyasa değerleri ve ilgili kuruluşların görüşü ışığında fiyat tespitine ilişkin rapor alınarak vb. tüm araştırmalar yapılmak suretiyle belirlenip; fatura miktarını aşmayacak ve Kurum tarafından tedavinin yapıldığı yıl için benzer cihazlarda ödemeye esas olmak üzere SUT’ta

belirtilen bedelin altına düşülmeyecek şekilde belirlenen rayiç bedelden, sigortalıdan alınacak katıyım payı düşüldükten sonra, kalan kısmının tahsiline karar verilmelidir. Mahkemenin yukarıda açıklanan maddi ve hukuki esaslar doğrultusunda yargılama yaparak elde edilecek sonuca göre karar vermesi gerekirken, eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir. O hâlde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.