Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2014/103 K.2014/9814

Dava, davacının Tarım Bağ-Kur sigortalılığının ve 6111 sayılı Yasadan yararlandırılması gerektiğinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı vekili ile davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı Kurum vekilinin tüm, davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Kurumca, yargılama aşamasında davacının, talebe konu 01.06.2000-31.12.2000 ve 01.06.2003-(dava) tarihleri arasında kalan dönemde Kurumca 2926 sayılı Yasa hükümleri gereğince sigortalı olarak kabul edilmesi, talebe göre 01.05.1999-31.05.2000 ve 01.01.2001-31.05.2003 tarihleri arasındaki dönemin de Mahkemece hüküm altına alınması ve talebin tamamen karşılanması karşısında, kısmen reddin bulunmadığı gözetilmeksizin, yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki; bu aykırılığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, karar bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesi delaletiyle, 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.