KÜNYE
10. Hukuk Dairesi 2014/10368 E., 2014/13886 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 4 Haziran 2014
Karar Metni
330 kelime·2 dk okuma
... Başkanlığı adına Av. ... ve 1-..., 2-... adlarına Av. ..., 3-..., 4-... adlarına Av. ..., 5-... adına Av. ...'ün aralarındaki dava hakkında ... 6. İş Mahkemesince verilen 25.12.2012 günlü ve 2012/8 Esas ve 2012/179 Karar sayılı hükmün temyiz yoluyla incelenmesi, davalıların avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi ve gereği konuşulup düşünüldü.
19.2.2014 tarihli geri çevirme karaının gereğinin tam olarak yerine getirilmediği arlaşılmaktadır.Başka bir geri çevirme kararına meydan bırakılmaksızın
1- Davalılar ... ve ... vekili olduğunu söyleyen ...’ın vekaletnamesini sunmadığı anlaşıldığından, vekaletnamelerin celbine, sunulamıyorsa gerekçeli kararın bu davalılara tebliğine
2-Davalılar ... ve ... vekili ...’ın tek nisbi harç yatırmak suretiyle harç esikliğini gidermediği gbi şirket adına vekaletnamesini de sunmadığı anlaşılmıştır. Avukat ...’tan şirket tararfından verilmiş vekaletnamesini sunması, yoksa gerekçeli kararın bu şirkete tebliğine, şayet vekaletname sunulursa, harç eksikliğinin giderilmesi gerekmektedir.
6100 sayılı Hukuk Muhakemesi Kanununun geçici 3. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan, 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 434. maddesi ile ilgili 25.01.1985 gün ve 5/1 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı hükmü gereğince, temyiz isteği, dilekçenin temyiz defterine kaydettirildiği tarihte yapılmış sayılır ve temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin tamamı ödenir.
Temyiz harç ve giderlerinin eksik ödenmiş veya hiç ödenmemiş olduğunun sonradan anlaşılmış bulunması halinde, karar veren Hakim tarafından yedi günlük kesin süre tanınarak, bu süre içerisinde tamamlanması veya ödenmesi, aksi halde temyizden vazgeçmiş sayılacağı temyiz edene yöntemince ve yazılı olarak bildirilir. Ancak temyiz harcının mahkeme kalemince hesaplanıp temyiz edenden istendiği halde süresinde ödenmediği belgelendirilmiş ise temyiz isteğinin reddi gerekir.”
Yargıtay 10. Hukuk Dairesi, E. 2014/10368, K. 2014/13886, 4 Haziran 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama