Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2014/10668 K.2014/16003

Davacılar, murislerinin yurtdışındaki çalışmasına ilişkin belgenin usulsüz olmadığını belirterek ölüm aylığı bağlanması gerektiğinin tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, ilamında belirtilen şekilde isteği hüküm altına almıştır.

Hükmün, davalı Kurumun Avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davacıların, 03.08.1993 tarihinde ölen murislerinin 25.05.1991- 05.05.1993 tarihleri arasında Lübnan’da geçtiği belirtilen 701 günlük çalışma süresini 3201 sayılı Kanuna göre borçlandığı; 506 sayılı Kanun kapsamındaki 206 gün sigortalılık toplamı ile sigortalının eşi K.. A..’nin yaptığı ölüm aylığı başvurusunun, Lübnan’daki çalışmalara ilişkin belge geçersiz sayılarak reddedildiği anlaşılmaktadır.

Dosyadaki pasaport belgesi üzerindeki kaşelerden davacılar murisinin 1991 yılında Lübnan ile Türkiye gümrüğünden giriş-çıkış kayıtları bulunmakta ise de, sonraki yıllara ilişkin kaşe vs. görülememiştir. Mahkemece, davacılar murisinin Lübnan’daki çalışmasının neye dayalı olduğu üzerinde de durularak, emniyet vs. kayıtları ile 1991 yılından sonra da Lübnan’a giriş-çıkışının bulunup-bulunmadığı araştırılmalı; Yine, Türk ateşesi tarafından onaylanan çalışma belgesine dayanak bilgilerin davacılar tarafından sunulduğu gözetilerek, murisin Lübnan’daki çalışması mümkün ise Lübnan’daki resmi kurumlardan vs. sorularak belirlenmelidir.

Davacılar murisinin anılan çalışmasının fiili ve gerçek olduğunun anlaşılması durumunda ise, 3201 sayılı Yasaya göre yapılan borçlanma geçerli olacağından, sadece hak sahibine ölüm aylığı bağlanabileceği gözetilip, aylık bağlanacak hak sahibi ile ölüm aylığının başlangıcı kararda yazılarak infaza uygun şekilde hüküm kurulması gerekir.

Mahkemenin, yukarıda açıklanan maddi ve hukuki esaslar doğrultusunda yargılama yaparak, elde edilecek sonuca göre karar vermesi gerekirken, eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.