KÜNYE
10. Hukuk Dairesi 2014/10950 E., 2014/14262 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 10 Haziran 2014
- Mahkemesi
- İş Mahkemesi
Karar Metni
371 kelime·2 dk okuma
Dava, rucüan tazminat istemine ilişkindir.
Mahkemece, ilamında belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.
Hükmün, taraf avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalılar avukatlarının tüm, davacı kurum avukatının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.
2-Davanın yasal dayanağı 506 sayılı Yasanın 26 ve 87. maddeleri olup, müşterek müteselsil sorumluluk esasına göre açılan teselsüle dayanan davalarda; Kurum, sigortalı ya da hak sahiplerine yaptığı sosyal sigorta yardımlarının tümünün tazminini, bütün sorumlulardan birlikte veya sorumluların her birinden ayrı ayrı ya da sadece birinden istemek hakkına sahiptir. Tazmin sorumlularının her biri, vefatları halinde de mirasçıları, Kuruma karşı zararın tamamından müteselsilen, fakat birbirlerine karşı kendi ya da murislerinin kusurları oranında sorumludurlar.
Mahkemece, eldeki davada talep edilen, hak sahiplerine bağlanan gelir ve yapılan yardımlardan oluşan kurum zararının, davalıların sorumlu tutulduğu %75 kusur karşılığına, müştereken ve müteselsilen hükmedilmesi gerekirken, yazılı şekilde, mükerrer kusur indirimi yapılarak, ayrı ayrı kusur oranlarına karşılık gelecek şekilde eksik rücu alacağı hesaplanıp yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.
Ne var ki, bu aykırılığın giderilmesi, yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, karar bozulmamalı, (6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesinde yer alan 1086 sayılı Kanun'un temyize dair hükümlerinin uygulanmasının gerektiğine ilişkin düzenleme gereğince) Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.
Yargıtay 10. Hukuk Dairesi, E. 2014/10950, K. 2014/14262, 10 Haziran 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama