Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2014/11328 K.2014/16005

Dava, murislerinin davalılardan işverenlere ait işyerinde geçen sigortalı çalışma sürelerinin tespitine karar verilmesi istemine ilişkindir. Mahkeme, bozma üzerine, davanın kısmen kabulüne karar vermiştir. Hükmün, davacı ile davalılardan ... Ltd. Şirketinin avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki delillerin değerlendirilmesinden, davalılardan ... ...’nın temizlik işlerini sözleşmeler ile davalılardan diğer şirketlere yaptırdığı, sözleşme yapılamayan dönemlerde işveren olarak doğrudan kendisinin çalıştırdığı; sözleşmeler ve işe giriş bildirgeleri ile hizmet cetveli gözetildiğinde davacılar murisinin ... Belediyesinin temizlik işlerinde 24.09.1995 – 25.09.1996 tarihleri arasında ... İnş. Tem. San. Tic. Ltd. Şti.. 26.09.1996 - 01.10.1996 tarihleri arasında ...

Birlik İnş. Taah. San. Tic. Ltd. Şti.. 02.10.1996 –01.12.1997 tarihleri arasında ... ..., 02.12.1997 – 08.12.1998 tarihleri arasında ... Genel Tem. San. Tic. Ltd. Şti.. 09.12.1998 – 30.07.1999 tarihleri arasında da ... İmar Ltd.

Şti.’ye ait işyerinde çalıştığı anlaşılmakta olup; doğrudan işveren olmadığı dönemlerde ... ...’nın asıl işveren olarak primlerden sorumlu bulunacağı gözetilerek, her bir dönem için işverenler belirtilmek suretiyle tespite karar verilmesi gerekirken, süreler işverenlere göre ayrıştırılmaksızın ve ispat edilmeyen 30.07.1999 sonrası için tespit kararı verilmesi, usul ve yasaya aykırıdır.

2- Kabule göre de; davanın kabul nedeni aynı olan davacılar lehine tek vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi usulsüz olduğu gibi; davanın kısmen reddi nedeniyle kendisini vekil ile temsil ettiren davalılar lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi; yargılama giderlerinin taraflar arasında oranlanması gerektiğinin gözetilmemiş olması ve Kurum’un yargılama giderleri içindeki harçtan sorumluluğuna hükmedilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki; bu aykırılıkların giderilmesi, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hüküm bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun geçici 3. maddesindeki atıf gözetilerek, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.