Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2014/11984 K.2014/22372

Dava,1981 tarihinden itibaren 1479 sayılı Yasaya tabi sigortalılığın tespiti istemine ilişkindir.

Mahkeme, ilâmında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalı Kurum vekilinin, yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2- 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Kanunun geçici 7/1. maddesi hükmü karşısında, davanın yasal dayanağının 1479 sayılı Kanun olduğu anlaşılmaktadır.

Yapılan yargılama sonunda, davacının 30.10.1987 tarihinden itibaren 1479 sayılı Yasaya tabi sigortalı olduğunun tespitine dair mahkeme kabulünde bir isabetsizlik yok ise de; sigortalılığın başlangıcına dair talebe konu tarih ile mahkemenin hüküm altına aldığı tarih gözetildiğinde davanın kısmen kabulüne karar verilmesi gerektiği, buna göre Kanunda yazılı haller dışında, yargılama giderlerinin aleyhine hüküm verilen taraftan alınmasına dair Hukuk Muhakemeleri Kanununun 326. maddesi dikkate alınmayarak yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozma sebebidir.

Ne var ki; bu aykırılığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun geçici 3. maddesindeki atıf gözetilerek, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.