Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2014/12156 K.2014/17006

Dava, 01.09.2009-19.01.2010 döneminde hizmet akdine dayalı olarak geçen ancak Kuruma kayıt ve tescil edilmeyen çalışmaların tespiti istemine ilişkindir.

Mahkeme, yazılı biçimde davanın kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalılar avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalılar avukatlarının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Toplanan delillere, dosya içeriğindeki bilgi ve belgelere göre, davacının 01.09.2009-15.09.2009 arası dönemde çalışmış olduğuna dair mahkeme kabulünde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Ancak 506 sayılı Yasanın 60. maddesinin (G) bendindeki “Bu maddenin uygulanmasında. 18 yaşından önce malullük, yaşlılık ve ölüm sigortalarına tabi olanların sigortalılık süresi 18 yaşını doldurdukları tarihte başlamış kabul edilir.

Ancak bu tarihten önceki süreler için ödenen malullük, yaşlılık ve ölüm sigortaları primleri, prim ödeme gün sayılarının hesabına dahil edilir” biçimindeki düzenleme ile 5510 sayılı Yasanın geçici 6/1 maddesi hükmü dikkate alındığında ve davacının 24.02.1992 doğumlu olması karşısında, sigortalılık başlangıç tarihi olarak 18 yaşın ikmal edildiği 24.02.2010 tarihi kabul edilmeli, 01.09.2009-24.02.2010 döneminde primi ödenen süre malullük, yaşlılık, ölüm sigortası yönünden prim ödeme gün sayısına dahil edilmelidir.

Aksi biçimde ve yazılı şekilde tesis edilen karar usul ve yasaya aykırı görülmüştür.

Ne var ki; bu aykırılığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.