Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2014/13115 K.2014/17191

Davacı, çalışma gücünün 2/3’sini kaybetmiş olduğundan bahisle maluliyet durumunun tespitiyle maluliyet aylığı bağlanması gerektiğinin tespitini istemiştir. Mahkemece, uyulan bozma ilamı uyarınca davanın kabulüne karar verilmiştir. Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi. 1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre davalı Kurum vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-01.11.1990-30.04.2006 tarihleri arası dönemde 3.452 prim gün sayısı bulunan ve 08.01.2007 günlü maluliyet aylığı başvurusunun reddi üzerine açılan iş bu davada.

Dairemizin bozma kararı sonrası alınan ve hükme esas kılınan 08.07.2013 günlü Adli Tıp Kurumu Başkanlığına ait raporuyla maluliyet başlangıcının 09.02.2011 günlü Devlet Hastanesi raporu olarak belirtilmiş olması karşısında,anılan rapor tarihini takip eden aybaşı olan 01.03.2011 tarihinden itibaren maluliyet aylığına hükmedilmesi gerekirken, kabulüne karar verilen davada aylık bağlanmasına yönelik davacı istemi hakkında olumlu olumsuz bir karar verilmemesi isabetsiz olduğu gibi;

diğer yandan, gerek maluliyet başlangıcı ve gerekse maluliyet aylığı başlangıç tarihlerinin dava tarihinden sonraki bir tarih olması nedeniyle, haksız çıktığından bahisle davalı kurumun yargılama gideri ve vekalet ücretiyle sorumluluğuna hükmedilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki; bu aykırılığın giderilmesi, yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, karar bozulmamalı,6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.