Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2014/13949 K.2014/17504

Dava, yargılamanın iadesi istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir. Hükmün, davalı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Kuruma olan borçları nedeniyle 2010/18192–2010/18193 ve 2010/18194 sayılı ödeme emirleri ile hakkında takip başlatılan davacının, maaşına haciz konulması üzerine ödeme emirlerinin iptali ve haczin kaldırılması için süresinde açtığı ilk davada Adana 1. İş Mahkemesinin 2011/122 E. ve 2012/386 sayılı kararı ile davanın kısmen kabulüne karar verilerek,

davaya konu ödeme emirlerinden 2010/18193 ve 2010/18194 sayılı ödeme emirlerine konu Kurum alacağının zamanaşımına uğraması nedeniyle iptaline, 2010/18192 sayılı ödeme emri bakımından ise, 2006/4. aya ait idari para cezası yönünden zamanaşımı süresinin henüz dolmadığı gerekçesi ile ret kararı verilmiş, davacı ve davalı Kurum tarafından yapılan temyiz istemi üzerine Dairemizin 02/04/2013 günlü ve 2012/12139 E..

2013/6529 K. sayılı ilamı ile hükmün “Onanmasına” karar verilmiş, akabinde davacı vekili tarafından yapılan karar düzeltme isteğinin de Dairemizin 24/09/2013 günlü ve 2013-15636 E.;2013/17261 sayılı ilamı ile “Reddine” karar verildiği anlaşılmıştır.

Davacı vekili ise, 24.09.2013 tarihli Dairemiz ilamından sonra, 2010/18192 sayılı ödeme emrine konu idari para cezasının Kurumca kendilerine tebliğ edilmeden ödeme emrine konu edildiği gerekçesi ile yargılamanın iadesi talebi ile eldeki davayı açtığı ve mahkemece yargılamanın iadesi talebi kabul edilerek yazılı şekilde hüküm kurulduğu anlaşılmaktadır.

Hukuk yargılamasında kural olarak kesin hükme bağlanmış bir davaya yeniden bakılamaz ise de, bunun en önemli istisnasını yargılamanın iadesi oluşturmaktadır.

Bazı ağır yargılama hatalarından ve eksikliklerinden dolayı, maddi anlamda kesin hükmün ortadan kaldırılmasını ve daha önce kesin hükme bağlanmış bir dava hakkında yeniden yargılama ve inceleme yapılmasını sağlayan olağanüstü bir yasa yolu niteliğindeki yargılamanın iadesi nedenleri, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 374–381 (dâhil) maddelerinde düzenlenmiş olup, Kanunun 375’inci maddesinde de yargılamanın yenilenmesi nedenleri sınırlı olarak sayılmış kıyas yolu ile bunların genişletilmesi olanaksızdır.

Eldeki davada da, mahkemece kendisine usulüne uygun bir tebligat yapılamayan davacının bu usulsüzlüğü sonradan öğrenmesinin anılan Kanunun 375’inci maddesinin “ç” alt bendinde yer alan “Yargılama sırasında, aleyhine hüküm verilen tarafın elinde olmayan nedenlerle elde edilemeyen bir belgenin, kararın verilmesinden sonra ele geçirilmiş olması” durumunu oluşturduğu kabul edilerek yazılı şekilde hüküm kurulduğu anlaşılmakta ise de, yapılan tebligatın usulsüzlüğünün başlı başına bir yargılama nedeni olmadığı,

bundan başka yapılan yargılamada davanın yasal dayanağı olan 375’inci maddede sınırlı olarak sayılan herhangi bir nedenin söz konusu bulunmadığı ve madde hükmü kapsamında yargılamanın iadesi koşullarının gerçekleşmediği hususu gözardı edilerek, davanın reddi yerine yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsizdir.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece yanılgılı değerlendirme sonucu davanın kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir. O halde, davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.