Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2014/14593 K.2014/17846

Dava, rücuen tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum ve davalıların vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dava, iş kazası sonucu ölen sigortalının hak sahiplerine bağlanan gelir nedeniyle uğranılan Kurum zararının 506 sayılı Yasa'nın 10 ve 26. maddeleri uyarınca tahsili stemine ilişkin olup, Mahkemece, 9 ve 10. madde uygulama şartlarının oluşup oluşmadığı konusunda bir irdeleme yapılmaksızın 10. maddeye göre sorumluluğuna karar verilmesi isabetsizdir.

Dosya kapsamına göre, sigortalı davalıya ait tekstil işyerinde 11.8.2006 tarihinde iş kazası geçirmiş olup; işe giriş bildirgesinin, tehlike sorumluluğu daha ağır olan inşaat işyerinden verildiği ve Kuruma intikal tarihinin 24.2.2006 tarihi olduğu gözetildiğinde 10. madde uygulama şartlarının bulunmadığı anlaşılmaktadır.Öte yandan, gerçek kişi davalılar yönünden ise Kurum talebinin teselsül hükümlerine dayalı olduğu gözetildiğinde, sadece kendi kusur oranlarına isabet eden tutarla sorumluluklarına karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

Ne var ki, bu aykırılığın giderilmesi, yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, karar bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemesi Kanunu'nun geçici 3. maddesi yollamasıyla mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.