Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2014/1505 K.2014/2315

... adına Av.... ... ile 1 –... Tic. Ltd. Şti adına Av. ..., 2 – ... Tic. A.Ş. adına Av.... aralarındaki dava hakkında ... 13. İş Mahkemesinden verilen 07.02.2012 günlü ve 2010/180-2012/49 sayılı hükmün, davacı Kurum ve davalılardan ... Turizm İnşaat Yat. İşl. Ve Tic. A.Ş vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Tebligat Kanununun 12. maddesine göre, hükmi şahıslara tebliğin selahiyetli mümessillerine, bunlar birden ziyade ise yalnız birine yapılır. Aynı kanunun 13. maddesine göre de; tebliğ yapılacak bu kişiler her hangi sebeple mutad iş saatlerinde işyerinde bulunmadıkları veya o sırada evrakı bizzat alamayacakları bir halde oldukları takdirde tebliği orada hazır bulunan memur veya müstahdemlerinden birine yapılır.

25.01.2012 tarihli ve 28184 sayılı Resmi Gazatede yayımlanarak yürürlüğe giren Tebligat Kanunun Uygulanmasına Dair Yönetmelik Hükümlerine göre, kendisine tebliğ yapılacak memur veya müstahdemin, tüzel kişinin o yerdeki teşkilatı veya personeli içinde görev itibariyle tebligatın muhatabı olan tüzel kişinin temsilcisinden sonra gelen bir kimse veya evrak müdürü gibi esasen bu tür işlerle görevlendirilmiş bir kişi olması gerektiği, bu kişilerin de bulunmaması halinde bu hususların tebliğ evrakına yazılarak tebligat, o yerdeki diğer bir memur veya müstahdeme yapılır.

Dosya kapsamından, sigortalıyı çalıştıran işveren unvanında çelişki bulunduğu görülmekle, sigortalıyı çalıştıran işverenin unvanı Kurum işyeri dosyası celbedilerek tespit edilmeli, tespit edilen unvandan ilgili Ticaret Sicil Memurluğundan adresi belirlenerek, bu adrese gerekçeli kararın yöntemince tebliğ edilmesi gerektiği gibi, davalı ... İnşaat San. Tic. Ltd. Şti unvanlı şirkete, gerekçeli tebliğinde, yetkili kişilerinin bulunmadığı tebliğ mazbatasına yazılmadığı görüldüğünden, davalı şirketin muhasebecisi olduğu şerhi düşülerek tebligatın yapıldığı ...’ın, şirketin daimi çalışanı olup-olmadığı da belirtilmediğinden dava dilekçesine ilişkin tebligat usulsüzdür.

Gerekçeli kararın yukarıda belirtilen yöntemle sigortalıyı çalıştıran davalı işveren tespit edildikten sonra, yöntemince tebliğ edilerek, temyiz süresi geçtikten ve gerektiğinde (6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesinde yer

alan 1086 sayılı Yasanın temyize ilişkin hükümlerinin uygulanmasının gerektiğine ilişkin düzenleme gereğince) Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432. maddesindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek üzere dosya mahalline geri çevrilmelidir.