Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2014/16730 K.2014/23660

Dava, rücuen tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, davalı şirketler yönünden davanın kabulüne, diğer davalılar yönünden davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı ve davalılardan K.. İnş. Nak. Gıda Ltd. Şti., N.. K.., H.. G.., M. N.. A.. vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi M..l Yıldırım tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dava, 01.3.2009 tarihinde meydana gelen iş kazası sonucu vefat eden sigortalının hak sahiplerine bağlanan gelir, tedavi gideri ve cenaze gideri nedeniyle uğranılan Kurum zararının 5510 sayılı Yasa’nın 21 maddesine göre davalılardan teselsülen tahsili istemine ilişkindir.

Dosya kapsamına göre, TOKİ tarafından ihale edilen Bursa Hamitler 2.Etap Toplu Konut ihalesini üstlenen asıl işveren E.. -B.. İş ortaklığından, ince sıva işlerini alan taşeron K.. İnş. Nak. Gıda Ltd. Şti.'nde işçi olarak çalışan sigortalı, 7. kata yangın merdiveninden çıkarken düşerek vefat etmiştir.Mahkemece, asıl işveren E.. Ş..-Begüm Yapı Tur. Tic. San. Ltd. Şti. iş ortaklığının % 70, taşeron K.. İnş. Nak. Gıda Ltd. Şti.'nin % 30 kusurlu olduğu kabul edilmiş, diğer davalılar yönünden kesinleşmiş bir mahkumiyet kararı bulunmadığından kusur verilmediği anlaşılmışsa da, Mahkemece hükme esas alınan raporun hüküm kurmaya elverişli olmadığı anlaşılmaktadır.

Gerçek kişi davalılar yönünden, yapılan irdeleme ve incelemenin yetersiz olduğu anlaşılmaktadır. Davalıların, işyerindeki görev durumları da saptanarak, ve Borçlar Kanunu’nun 74. maddesi hükmü gereğince, ceza mahkemesinin tespit edeceği maddi olgu, hukuk hakimini bağlayacağından, ceza davasının akıbeti araştırılarak, o davada mahkum olanlar yönünden bir miktar kusur verilmesi gerektiği de gözetilerek, konusunda ve işçi sağlığı ve iş güvenliği alanında uzman bilirkişilerden oluş ve mevzuata uygun kusur raporu alınmalıdır.

Davanın yasal dayanağı olan 5510 sayılı Kanunun 21. maddesine göre.

İş kazası ve meslek hastalığı, işverenin kastı veya sigortalıların sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir hareketi sonucu meydana gelmişse, Kurumca sigortalıya veya hak sahiplerine bu Kanun gereğince yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri toplamı, sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı olmak üzere, Kurumca işverene ödettirilir.

Anılan madde ile tazmin sorumlularının Kurum karşısındaki sorumluluğu bir tavanla sınırlandırılmış olup, bu sorumluluk “...sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı…” bulunmaktadır. Maddenin açık hükmü karşısında; asıl işveren ve taşeron ile işveren vekili yönünden ilk peşin sermaye değerli gelirin, Kurum yararına tazmini mümkün kısmının belirlenebilmesi için gerçek zarar tavan hesabı yapılması zorunluluğu bulunmaktadır.

Gerçek kişiler yönünden ise, 5510 sayılı Kanunun 21/4.maddesi hükmüne göre; sigortalıya ve hak sahiplerine bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değerinin yarısının kusur karşılığı ile sınırlandırılmış olup, gerçek zararla sınırlandırılması mümkün bulunmamaktadır.

Kabule göre de, hüküm tarihinde kendisini vekille temsil ettiren davalılar N.. K.. ve H.. G..'e nisbi vekalet ücreti yerine, maktu vekalet ücreti verilmesi isabetsiz bulunmuştur.

Yukarıda belirtilen maddi ve hukuki olgulara göre, yapılacak inceleme ve araştırma sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ve araştırma sonucunda yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

O hâlde, davacı ve davalılar K.. İnş. Nak. ve Gıda Ltd. Şti., N.. K.., H.. G.., M.. A.. vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.