Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2014/17839 K.2014/18307

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozmaya uyularak ilamında belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, taraf avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davacı Kurum avukatının tüm, davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Dairemizin 19.02.2013 tarihli, 2011/19020 Esas 2013/2706 Karar sayılı ilamında ayrıntılarıyla açıklandığı üzere, Mahkemece, ilk peşin sermaye değerli gelir ile fiili ödeme miktarı karşılaştırılarak, düşük olan fiili ödeme miktarının esas alınması isabetli ise de; ilk davada hüküm altına alınan miktarın 1.556,20TL yerine 556,20TL olarak hesaplanması ile fazla Kurum alacağına hükmedilmesi, hüküm tarihinde yürürlükte olan tarife uyarınca, reddolunan miktar üzerinden davalı lehine vekalet ücretine hükmedilmemiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi, yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm bozulmamalı, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun geçici 3. maddesi yollaması ile 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.