Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2014/17898 K.2014/17631

Dava, 5277 ve 5335 sayılı Kanunlar sebebiyle Kuruma borçlu olmadığının tespiti istemine ilişkindir. Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde, bozma üzerine davanın kabulüne karar verilmiştir. Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dairemizin 2011/ 8929 – 2012/ 12385 sayılı bozma ilamına uyulması sonrası yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne karar verilmiş ise de; bozmaya yanlış anlam verildiği anlaşılmakatadır.

Zira, yine davanın kabulüne dair ilk kararın davalı Kurumca temyizi üzerine, anılan bozma ilamında, yasal süreç ve düzenlemelerin açıklanması sonrasında, herhangi bir sosyal güvenlik kurumundan emeklilik veya yaşlılık aylığı alanların, bu aylıkları kesilmeksizin 5277 ve 5335 sayılı Kanunlarda belirtilen kamu kurum ve kuruluşlarında herhangi bir kadro, pozisyon veya görevde çalıştırılamayacakları ve görev yapamayacaklarının belirgin olduğu; bu yasal düzenlemeye aykırı biçimde çalışılması durumunda;

çalışanların, fiilen çalıştıkları dönemdeki emeklilik veya yaşlılık aylıklarının Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından kesilmesi ve yersiz aylıkların istirdadının söz konusu olacağı, HGK'nın 27.05.2009 gün, 2009/21-168 E. 2009/218 K. Sayılı kararı da dayanak gösterilerek vurgulanmış; somut olaya ilişkin olarak ise, davacının 01.05.2000 tarihinden bu yana davalı Sosyal Güvenlik Kurumu (devredilen Bağ-Kur)'ndan yaşlılık aylığı almakta olduğu ve 25.09.2002 tarihinden itibaren K. N.

Hastanesi' nde çalışmaya başladığının anlaşıldığı, buna göre, 01.01.2005 tarihinden işten ayrılma tarihine kadarki dönemde ödenen yaşlılık aylıklarının miktarları tespit edilerek değerlendirme yapılması gerektiği belirtilmiştir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.