KÜNYE
10. Hukuk Dairesi 2014/18917 E., 2014/22951 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 6 Kasım 2014
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi
Karar Metni
375 kelime·2 dk okuma
Dava, 1479 sayılı Yasanın 63. maddesi gereğince Kurum zararının rücuan tazmini istemine ilişkindir
Mahkemece, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Hükmün, davacı ... Başkanlığı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.
5510 sayılı Kanunun 01.....2008 tarihinde yürürlüğe giren 39. maddesinde; “Üçüncü bir kişinin kastı nedeniyle malül veya vazife malülü olan sigortalıya veya ölümü halinde hak sahiplerine, bu Kanun uyarınca bağlanacak aylığın başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değerinin yarısı için Kurum zarara sebep olan üçüncü kişilere rücu edilir” düzenlemesi getirilmiş ise de , söz konusu düzenlemenin anılan kanunda, yürürlüğü öncesinde gerçekleşen olaylardan kaynaklanan rücuan tazminat davalarında uygulanmasına olanak veren bir düzenleme bulunmadığı ve genel olarak Kanunların geriye yürümemesi (geçmişe etkili olmaması) kuralı karşısında davanın yasal dayanağı 1479 sayılı Kanunun 63. maddesidir.
Somut olayda; sigorta şirketinin sorumluluğunun poliçeye dayalı akdi bir sorumluluk olması nedeniyle, yaptığı ödeme ölçüsünde akdi sorumluluktan kurtulacağından ve davalı ... şirketi, davadan önce hak sahiplerine ödeme yaptığı anlaşıldığından, davalı ... şirketi yönünden, davanın reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmamıştır.
Ancak, mahkemece, sigortalının hak sahiplerine bağlanan 62.642,76-TL peşin değerli aylığın % ...,... kusur karşılığı ....830,34-TL'ye hükmedilmesi gerekirken; gerçek zarar hesabı yapılarak ....368,90-TL'ye hükmedilmesi ve ayrıca, davalılar ... ve sigorta şirketi lehine vekalet ücretinin, kusur farkından kayanaklanan red miktarı üzerinden hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.
Ne var ki; bu aykırılıkların giderilmesi, yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, karar bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici .... maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.
Yargıtay 10. Hukuk Dairesi, E. 2014/18917, K. 2014/22951, 6 Kasım 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama