KÜNYE
10. Hukuk Dairesi 2014/18955 E., 2014/25184 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 28 Kasım 2014
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi
Karar Metni
449 kelime·2 dk okuma
Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.
Mahkemece, bozma üzerine, ilamında belirtilen gerekçe ile davanın, davalılardan .... .... yönünden kusuru bulunmadığı gerekçesi ile reddine; diğer davalılar yönünden kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Hükmün, davacı Kurum ve davalılardan ... İş ... A.Ş.’nin Avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.
...-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalılardan ... İş ... A.Ş. vekilinin yerinde görülmeyen tüm, davacı Kurum vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.
...-Davacı Kurum tarafından teselsül hükümlerine dayalı olarak talepte bulunulmuş olup; hesaplanan Kurum zararının aleyhlerine hüküm kurulan davalılardan şirketlerden teselsül hükümlerine göre tahsili yerine, her bir davalı yönünden kusuruna göre belirlenen miktarların tahsiline karar verilmiş olması; Yine, davacı Kurum lehine yargılama giderinin de teselsül hükümleri yerine her bir davalı şirket yönünden ayrı ayrı belirtilmiş olması, isabetsiz bulunmuştur.
...- Kurum lehine vekalet ücretinin her bir davalı yönünden hükmedilen miktara göre ayrı ayrı belirlenmiş olması; tüm davalılar yönünden davanın ret ve kısmen reddine karar verilmesi kusur ortak nedenine dayalı olup, bu durumda davacı Kurum aleyhine tek vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.
Ne var ki; bu aykırılıkların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun geçici .... maddesindeki atıf gözetilerek, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.
Yargıtay 10. Hukuk Dairesi, E. 2014/18955, K. 2014/25184, 28 Kasım 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama