Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2014/19620 K.2015/23135

Dava, iş kazası ve sürekli iş göremezlik derecesinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün davalılar avukatlarınca temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-) Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalılar vekillerinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-) 24.05.2011 günü davalı H....Ş....’e ait evin dış cephe sıvasını yaparken kaza geçiren davacı hakkında yargılama aşamasında Ç..... Ü..... T.... F..... A.... T.... A.... B.... D.... B.....'nca düzenlenen, genel beden gücünün %23,2 oranında kaybedildiği yönündeki 30.05.2014 tarihli rapor ile bilgi ve görgülerine başvurulan tanıkların anlatımlarına dayanılarak mahkemece, istem kabul edilip gerçekleşen kazanın iş kazası ve davacının sürekli iş göremezlik derecesinin %23,2 olduğunun tespitine karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanaklarından olan 5510 sayılı Kanunun 19. maddesinde, iş kazası sonucu oluşan hastalık ve engellilik nedeniyle Kurumca yetkilendirilen sağlık hizmeti sunucularının sağlık kurulları tarafından verilen raporlara dayanılarak Kurum Sağlık Kurulunca meslekte kazanma gücü en az %10 oranında azalmış bulunduğu belirlenen sigortalının, sürekli iş göremezlik gelirine hak kazanacağı belirtilmiş, 58. maddesinde, bu Kanunda yazılı olan görevleri yerine getirmek üzere branşları Kurum tarafından saptanacak uzman hekimlerden oluşan Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulu kurulacağı, Kurulun,

sigortalılar hakkında iş kazası sonucu sürekli iş göremezlik derecesi tespitine ilişkin Kurumca verilen kararlardan itiraza konu olanları inceleyerek karara bağlayacağı, Kurulun, bu Kanunda yazılı görevlerle sınırlı olmak kaydıyla, mahkemelerden aktarılan ve bilirkişi sıfatıyla rapor düzenlenmesi istenilen dava dosyaları hakkında, gerekli incelemeleri yaparak görüş bildireceği açıklanmıştır.

Yukarıdaki yasal düzenlemeler ışığında dava değerlendirildiğinde, davalı H.Şimşek ile davacı arasında hizmet akdi ilişkisinin varlığı kanıtlandığından meydana gelen kazanın 5510 sayılı Kanunun 13. maddesi kapsamında iş kazası niteliğinde olduğu belirgin ise de meslekte kazanma gücü yerine genel beden gücünün kaybını belirleyen Üniversite Raporunun hükme dayanak kılınamayacağı açıktır.

Bu bakımdan, 28.06.1976 gün ve 6-4 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu Kararı da gözetilmek suretiyle Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulu’ndan rapor alınarak davacının meslekte kazanma gücünün hangi oranda azaldığı saptanmalı, anılan Kurul rapor ve tespitlerinin davalı Kurum yönünden bağlayıcılığı dikkate alınmalı, rapora itiraz edildiğinde bu kez Adli Tıp Kurumu Başkanlığı’na başvurularak sürekli iş göremezlik derecesi açıklıkla belirlendikten sonra elde edilecek sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu sürekli iş göremezlik derecesinin tespiti, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir. O hâlde, davalılar vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.