Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2014/2000 K.2014/21775

Davacı, 18.04.2012 tarihinde açtığı davayla, tıbbi cihaz bedellerinin tahsilini istemiştir.

Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde, davanın reddine karar vermiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki belgeler okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dava, 506 sayılı Yasa kapsamında sigortalı bulunan davacı S.. D..’ın tedavisi amacıyla kullanılan ilaçlı stend bedeli olan 12.900 TL’nin 01.05.2007 ve 30.04.2007 ödeme tarihlerinden itibaren yasal faiziyle birlikte tahsili istemine ilişkindir.

Mahkeme, 5510 sayılı Yasanın 97.madde hükmü uyarınca ve süresinde yapılan zamanaşımı def’ini dikkate alarak, 2 yıllık zamanaşımı süresinin fazlasıyla geçirilmiş olması nedeniyle zamanaşımı sebebiyle davanın reddine karar vermiştir.

Tedavi giderlerinin yapıldığı tarih itibarıyla yürürlükte bulunan ve davanın yasal dayanağının oluşturan zamanaşımı ve hakkın düşmesi başlıklı 506 sayılı Yasanın 99.maddesi “Bu Kanunda aksine hüküm bulunmayan hallerde, iş kazalarıyla meslek hastalıkları ve ölüm sigortalarından hak kazanılan gelir ve aylıklar, hakkı doğuran olay tarihinden itibaren beş yıl içinde istenmezse zamanaşımına uğrar. Bu durumda olanların gelir ve aylıkları, yazılı istek tarihini takibeden aybaşından itibaren başlar.

İş kazalarıyla meslek hastalıkları sigortasından kazanılan diğer haklar ile hastalık ve analık sigortalarından doğan haklar ise, hakkı doğuran olay tarihinden itibaren beş yıl içinde istenmezse düşer.

Geçici iş göremezlik ödeneğini veya herhangi bir döneme ilişkin gelir veya aylığını beş yıl içinde almayanların, söz konusu ödenek, gelir veya aylıkları ödenmez.” Hükmü uyarınca, hastalık sigortası kolundan yapılan davaya konu tıbbi cihaz bedellerine ilişkin davada zamanaşımı süresinin 5 yıl olduğu ve başlangıcının da hakkı doğuran olay tarihi olan 30.04.2007 ve 01.05.2007 tarihleri olduğu dikkate alınarak, davaya konu uyuşmazlığın esasına girilip yapılacak yargılama sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.