Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2014/20360 K.2014/25466

Davacı, trafik kazası sonucu yaralanan sigortalıya yapılan geçici iş göremezlik ödemeleri nedeniyle uğranılan Kurum zararının 5510 sayılı Yasanın 21/4. maddesi gereği tazminine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak, ilâmında belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum ve davalılardan Sağlık Bakanlığı vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Davacı Kurum vekilinin temyiz itirazları üzerinde yapılan incelemede; reddedilen tutarın 700,39 TL olup, karar tarihi itibariyle temyiz kesinlik sınırının altında bulunmakla temyiz talebinin reddine,

2-Davalı Sağlık Bakanlığı vekilinin temyiz itirazları üzerinde yapılan incelemede;

Davanın yasal dayanağı 5510 sayılı Kanunun 21/4. maddesi olup, “İş kazası, meslek hastalığı ve hastalık, üçüncü bir kişinin kusuru nedeniyle meydana gelmişse, sigortalıya ve hak sahiplerine yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değerinin yarısı, zarara sebep olan üçüncü kişilere ve şayet kusuru varsa bunları çalıştıranlara rücû edilir.” şeklinde düzenlenmiştir.

Eldeki somut olayda; 11.12.2009 tarihinde saat 16.00 sıralarında davalı Sağlık Bakanlığına ait ambulansı kullanan davalı A.. K..'ın çağrı yapılan hastanının evinin önüne gelip, sağlık görevlilerini indirdikten sonra ambulansı yolun ortasına doğru manevra yaptırarak dönmek istediği sırada davacı Kurum sigortalısına çarpması sonucu davacı Kurum sigortalısının yaralandığı, davacı Kurum tarafından sigortalısına geçici iş göremezlik ödemeleri yapıldığı, mahkemece, Adli Tıp Trafik İhtisas Dairesi raporundaki davalı A.. K..'a %75, davacı Kurum sigortalısına %25 kusur izafe edilen rapor esas alınarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

5510 sayılı Yasanın 21/4. maddesi uyarınca, işleten olan davalı Sağlık Bakanlığının 2918 sayılı Yasa kapsamında kusursuz sorumluluğunun bulunmadığı nazara alınarak, davalı Sağlık Bakanlığının trafik kazasının meydana gelmesindeki münhasıran kusur payı uzman bilirkişi marifetiyle araştırılarak, varılacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve hatalı değerlendirme sonucu, yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalılardan Sağlık Bakanlığı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.