Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2014/21076 K.2014/19786

Davacı Kurum, iş kazası sonucu sürekli iş göremez hale gelen sigortalıya bağlanan gelirin ve ödenen geçici iş göremezlik ödemelerinin, 506 sayılı Yasanın 26. maddesi gereğince tazminine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

İncelenen dosyada; sigortalının sürekli iş göremezlik oranı % 74 olarak belirlenmiş iken, 17.02.2004 tarihi itibariyle iş kazası dosyasının yeniden değerlendirilmesi sonucu azalma kaydıyla sürekli iş göremezlik oranının % 48'e indirildiği, 09.01.2009 tarihli Yüksek Sağlık Kurulu raporunda ve 21.03.2013 tarihli Adli Tıp Kurumu Genel Kurulu kararında da iş kazası nedeniyle sürekli iş göremezlik oranının % 48 olarak belirlendiği ancak mahkemece, % 74 sürekli iş göremezlik oranına göre hesaplanmış ilk peşin değerin kusur karşılığına hükmedildiği anlaşılmıştır.

Şu halde mahkemece, % 48 sürekli iş göremezlik oranına göre belirlenecek ilk peşin sermaye değer tablosu kurumdan sorularak sonucuna göre karar verilmelidir.

Kabule göre de; sigortalıya bağlanan (% 74) sürekli iş göremezlik gelirinin ilk peşin değeri, ödenen geçici iş göremezlik ve yapılan tedavi gideri toplamının davalının kusur oranına karşılığı, davacı kurumca rücu edilebilecek toplam miktar 23.676,93-TL olmasına rağmen, talep gibi 24.381,22-TL'ye hükmedilmesi de isabetsizdir.

Mahkemece, açıklanan maddi ve hukuki esaslar gözetilmeden, yanılgılı değerlendirme ile yazılı biçimde karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, taraf vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.