Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2014/21246 K.2014/25622

Dava, rücuen tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalıların vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dava, 12.1.2009 tarihinde meydana gelen iş kazası sonucu ölen sigortalının hak sahiplerine bağlanan gelir, cenaze gideri ve sigortalı için yapılan tedavi gideri nedeniyle uğranılan Kurum zararının davalılardan teselsüle dayalı olarak tahsili istemine ilişkin olup, davalı ... yönünden davanın yasal dayanağı 3. kişinin sorumluluğunu düzenleyen 5510 sayılı Yasa'nın 21/4. maddesidir.

Anılan maddede; iş kazası, meslek hastalığı ve hastalık, üçüncü bir kişinin kusuru nedeniyle meydana gelmişse, sigortalıya ve hak sahiplerine yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değerinin yarısı, zarara sebep olan üçüncü kişilere ve şayet kusuru varsa bunları çalıştıranlara rücû edileceği öngörülmüş olup, 3. kişilerin bağlanan gelir yönünden Kuruma karşı ilk peşin değerin yarısının kusur karşılığı ile sorumlu olduğu gözetilmeksizin, 3. kişi konumundaki davalı ... yönünden fazlaya hükmedilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

Ne var ki, bu aykırılığın giderilmesi, yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, karar bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemesi Kanunu'nun geçici 3. maddesi yollamasıyla Mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.