Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2014/21440 K.2014/23668

... Başkanlığı adına Av. ... ile ...-... ... ... San Tic. AŞ adına Av. ..., ...-...’ın aralarındaki dava hakkında .... İş Mahkemesi’nce verilen 04.06.2013 tarih 2012/396 Esas ve 2013/65 Karar sayılı hükmün davalı şirket vekili tarafından temyizi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup üşünüldü.

27.05.2014 tarihli geri çevirme kararı ile gerekçeli kararın davalı ...’a yöntemince tebliğ edilmesi gerektiğinden bahisle dosyanın mahalline iadesine karar verilmiştir.

Geri çevirme sonrası ise,gerekçeli kararın önceki gibi davalının işyeri adresine tebliğe çıkarıldığı, ulaşılamadığı şerh edilerek muhtara tebliğ edildiği, birlikte çalışan ... ...’nun imzadan imtina ettiği görülmüştür.

7201 sayılı Tebligat Kanununun .... maddesine göre, “Kendisine tebliğ yapılacak şahıs adresinde bulunmazsa tebliğ kendisi ile aynı konutta oturan kişilere veya hizmetçilerinden birine yapılır.” Yine, anılan Kanunun .... maddesine göre, “Belli bir yerde devamlı olarak meslek ve sanatını icra edenler, o yerde bulunmadıkları takdirde tebliğ aynı yerdeki daimi memur veya müstahdemlerinden birine, meslek ve sanatını evinde icra edenlerin memur ve müstahdemlerinden biri bulunmadığı takdirde aynı konutta oturan kişilere veya hizmetçilerinden birine yapılır

Kanunun ... ve .... maddelerine göre yapılan tebligatın geçerli olabilmesi için, muhatabın adreste bulunmama sebebinin tespiti, Yine, muhatap ile muhatap adına tebligatın yapılacağı kimsenin aynı konutta birlikte oturan kişi veya hizmetçi/daimi çalışan olması gerekir.

Gıyabi hükmün, davalılardan ...’a, evi veya meslek ve sanatını icra ettiği yer olduğu anlaşılamayan adrese, adreste bulunmama nedeni belirtilmemesi, kaldı ki daimi çalışanın imzadan imtina etmesi karşısında, tebligatın işyerinin bulunduğu mahalle muhtarlığına yapılması usulsüzdür.