Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2014/21589 K.2014/23363

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı ile davalı avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davaya konu somut olayda; 02.03.2010 tarihli trafik-iş kazası sonucu ölen sigortalının hak sahiplerine bağlanan gelirlerin 5510 sayılı Kanunun 21/4. Maddesi uyarınca tazmini istemine ilişkin olarak 18.10.2010 tarihinde açılan davada, yasal süresi içerisinde davalı vekilince Denizli İş Mahkemelerinin yetkili olduğu belirtilerek, yetki ilk itirazında bulunulduğu anlaşılmaktadır.

5510 sayılı Kanunun “Uyuşmazlıkların çözüm yeri” başlığını taşıyan 101. maddesinde, bu Kanunda aksine hüküm bulunmayan durumlarda, bu Kanun hükümlerinin uygulanmasıyla ilgili ortaya çıkan uyuşmazlıkların iş mahkemelerinde görüleceği belirtilerek görev konusu açıklanmış olmasına karşın, Kanunda yetkiye ilişkin herhangi bir genel düzenleme yapılmamıştır. “Primlerin ödenmesi” başlıklı 88. maddenin on dokuzuncu fıkrasında, Kurumun prim ve diğer alacaklarının tahsilinde, 6183 sayılı Kanunun uygulanmasından doğacak uyuşmazlıkların çözümlenmesinde Kurumun alacaklı biriminin bulunduğu yer iş mahkemesinin yetkili olduğu bildirilmiş ise de, bu hükmün, inceleme konusu davada uygulama yeri bulunmamaktadır.

Diğer taraftan, 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanununun 5. maddesinde, iş mahkemelerinde açılacak her davanın, açıldığı tarihte dava olunanın Türk Medeni Kanunu gereğince ikametgahı sayılan yer mahkemesinde bakılabileceği açıklanmış, 15. maddesinde de, bu Kanunda açıklık bulunmayan durumlarda Hukuk Muhakemeleri Usulü Kanunu hükümlerinin uygulanacağı bildirilmiştir.

Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 9. maddesinde; genel yetkili mahkemenin, davalı gerçek veya tüzel kişinin davanın açıldığı tarihteki ikametgahı mahkemesi olduğu, ikametgahın ise 22.11.2001 tarihli ve 4721 sayılı Türk Medeni

Kanunu hükümlerine göre belirleneceği öngörülmüştür. Anılan Kanunun 21. maddesinde ise; haksız fiilden doğan davalarda, haksız fiilin işlendiği yer mahkemesinin de yetkili olduğu yönünde özel yetki kuralı düzenlenmiştir. Davalının ikametgahı Denizli olup, diğer yandan zararlandırıcı sigorta olayının da Honaz’da meydana gelmesi karşısında, davanın Denizli İş Mahkemesinde açılması gerektiği gözetilerek, yetki itirazının kabulü ile yetkisizlik kararı verilmesi gerekirken, işin esasına girilerek yazılı gerekçelerle karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, taraf vekillerinin bu yönleri amaçlaya temyiz itirazları kabul olmalı ve hüküm bozulmalıdır.