Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2014/21592 K.2015/16543

Dava, Kurum sigortalısı için yapılan, ana dosya bakımından 2.876,97 TL, birleşen dosya bakımından ise 3000 TL tutarındaki tedavi gideri ve iş göremezlik ödeneğinin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma sonrası, ilâmında belirtildiği şekilde asıl ve birleşen dosya yönünden ayrı ayrı, tedavi gideri yönünden karar verilmesine yer olmadığına, iş göremezlik ödeneği bakımından davaların, davalı sigorta şirketi bakımından reddine, davalı ... bakımından kısmen kabulüne, karar verilmiştir.

Hükmün davacı Kurum ve davalı ... avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, taraf vekillerinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davanın yasal dayanağı 506 sayılı Yasa'nın 26. maddesidir. Mahkemece, kesinleşen sigorta şirketinin açtığı rücu davasındaki ve ceza davasındaki, Adli Tıp Kurumu Trafik İhtisas Dairesinin 02.04.2009 ve 14.04.2006 tarihli kusur raporları gözetilerek % 75 kusur üzerinden hüküm kurulması yerine, olaya uygun olmayan tek bilirkişi tarafından hazırlanmış ve davalı ...’ü % 100 kusurlu bulan, kusur raporu esas alınarak karar verilmiş olması, usûl ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki; bu aykırılığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, karar bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun geçici 3. maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usûlü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.