Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2014/21674 K.2014/26962

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir. Hükmün, davalılardan Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi. Davacı, 01.01.1986 tarihinden, 1988 yılına kadar bildirilmeyen hizmetlerinin tespitini istemiş, Mahkemece; 01.01.1986-28.11.1987 döneminde bildirilen hizmetler dışlanmak ve 506 sayılı Yasanın 60/G maddesi gözetilmek suretiyle, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Ayrıntıları Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 15.03.2006 gün ve 2006/1-103 Esas, 2006/76 sayılı kararında da belirtildiği üzere, kural olarak yargılama giderleri, davada haksız çıkan, eş söyleyişle aleyhine hüküm verilen tarafa yükletilir (HUMK m.417/I c.1). Bir davada her iki taraf da kısmen haklı çıkarsa, mahkeme, yargılama giderlerini, haklı çıkma oranına göre taraflar arasında paylaştırır. (HUMK m. 417/ I c.2).

Bu noktada, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 417 nci maddesinde tarafların kusuru esası değil, davada haklı çıktıkları oran göz önünde tutulmuştur. (Y.H.G.K 01.12.1955, E:1/205, K:439).

Eldeki davada, davacının talebinin sonu dikkate alındığında, reddedilen talebine göre, yargılama, giderlerinin, sadece, davalılardan tahsiline karar verilmesi, Kuruma bildirilen sürelerin ve dolayısıyla tespit edilerek bildirilmesi gereken sürelerin, hatalı belirlenmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki; bu aykırılığın giderilmesi, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hüküm bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun geçici 3. maddesi gözetilerek, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır. ./..

-2-