Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2014/21774 K.2015/22433

... adına Av. ... ile... Şti. arasındaki dava hakkında .... ..... İş Mahkemesi'nden verilen 03.06.2014 günlü ve 2013/206 E. 2014/217 K. sayılı hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 10. maddesi, tebligat yapılacak şahsın bilinen en son adresine tebligat yapılacağına, bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresinin, bilinen en son adresi olarak kabul edilerek tebligatın buraya yapılacağını hüküm altına almıştır. Aynı Kanunun 28. maddesi gereğince kendisine tebligat yapılamayan ve ikametgahı, meskeni veya işyeri bulunamayan tebligat muhatabının, adresi meçhul sayılır. İlan yolu ile tebligat, başvurulacak en son yol olduğundan, mahkeme, muhatabın adresini resmi ve özel Kurum ve dairelerden veya zabıta aracılığıyla soruşturarak tesbit ettirebilir.

Ayrıca, ilanen tebliğde, ilan metninin mahkeme ilan tahtasına asılması yoluyla da ilan edilmesi Tebligat Kanunu'nun 29. maddesi gereğidir.

Somut olaya gelince; gıyabi hükmün davalı şirketin tasfiye memuru olan ...’in, daha önce ... .... Asliye Ticaret Mahkemesince Tebligat Kanunu 35. madde uyarınca tebliğ edildiği adresine yine Tebligat Kanunu 35. madde uyarınca tebliğ edildiği anlaşılmıştır.