Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2014/2189 K.2014/4050

Davacı, davalı şirkete ait işyerinde 01.11.2008-20.02.2009 tarihleri arasında hizmet akti ile çalıştığının tespitini talep etmiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak, ilamında belirtildiği şekilde, davanın kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı ... Başkanlığı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, sair temyiz itirazlarının reddine;

Somut olayda; işci alacağı davasında; davacının, 01.11.2008-15.02.2009 tarihleri arasında çalıştığı varsayılıp, bu süreye göre belirlenen işçi alacağının temyiz edilmeksizin kesinleştiği, yine, davacının Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı ... Bölge Müdürlüğü'ne verdiği şikayet dilekçesinde, işe giriş olarak 01.11.2008 tarihini, işten çıkış olarak, 15.02.2009 tarihini belirtmesi karşısında; davacının talebinin, kısmen kabulü ile 01.11.2008-15.02.2009 tarihleri arasında davalı şirkete ait işyerinde çalıştığının tespitine karar verilmesi gerekirken, mahkemece, davacının davalı şirkete ait işyerinde 01.11.2008-20.02.2009 tarihleri arasında çalıştığının tespitini karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi, yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm bozulmamalı, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun geçici 3. maddesi yollaması ile 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. Maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.