Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2014/22031 K.2014/25430

Dava, 01.09.1985-03.05.2007 arası dönemde hizmet akdine dayalı olarak geçen ancak Kuruma kayıt ve tescil edilmeyen noksan bildirimlerin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma sonrası yapılan yargılama sonunda yazılı biçimde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, tüm davalılar avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, hükmü temyiz eden tüm davalılar avukatlarının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davanın kısmen kabulüne dair önceki hüküm tüm tarafların temyizi üzerine Dairemizin 19.11.2013 gün 2012/10023 Esas 2013/21726 Karar sayılı ilamı ile; “...Davanın yasal dayanağı 506 sayılı Yasa'nın 79. maddesi olup ilgili madde hükmünde; yönetmelikte tespit edilen belgeleri işveren tarafından verilmeyen veya çalıştıkları Kurumca tespit edilemeyen sigortalıların, çalıştıklarını hizmetlerinin geçtiği yılın sonundan başlayarak 5 yıl içerisinde mahkemeye başvurarak alacakları ilam ile ispatlayabilecekleri öngörülmüştür.

Somut olayda, davalı konfeksiyon işyerinin önce davalı Cezmi adına ...420 sicilde, sonra ise Cezmi’nin de ortak olduğu davalı şirket adına ...280 sicilde kapsama alındığı ve kabule konu dönemlerde de faal olduğu anlaşılmaktadır. Mahkeme, Cezmi’ye ait ...420 sicil sayılı işyerinde 01.09.1985-01.01.1987, 01.10.1987-30.04.1988, 01.03.1989-31.12.1996 arası dönemlerde 1242 gün çalışıldığına, 839 günün bildirildiğine, 403 gün noksan bildirim bulunduğuna, ...280 sicil sayılı şirket işyerinde ise 02.01.1997-03.05.2007 arası dönemde 2808 gün çalışıldığına, 2800 günün bildirildiğine, 8 gün noksan bildirim bulunduğuna hükmetmiş, sigortalılık başlangıç tarihini de 18 yaşın ikmal edildiği 25.02.1987 tarihi olarak kabul etmiştir.

Davalı Cezmi’ye ait ...420 sicil sayılı işyerinden düzenlenmiş 01.09.1985 tarihli giriş bildirgesinin mevcut olması, anılan bildirgeye dayalı bildirim yoksa da 20.02.1986-15.04.1986, 02.09.1986-04.10.1986 arası dönemlerde söz konusu davalıya ait işyerlerinden kısmi bildirimlerde bulunulması, 01.01.1987 tarihini takiben ise başka işyerinde 105 gün çalışmanın mevcut olması, yine Cezmi’ye ait işyerinden 01.10.1987-30.04.1988 arası dönemde kısmi bildirimin yapılmış olması, 05.05.1988-31.10.1988 arası çerçeve ve ara dönemlerde ise ...319, ...662, ...349 sicil sayılı başka işyerlerinde çalışma yapılması,

yine 01.03.1989 tarihine göre 30 gün kısmi bildirimden sonra, 06.04.1989-08.04.1989 arası dönemde ...496 sicil sayılı başka işyeri çalışmasının bulunması, 26.08.1989-27.02.1991 arası dönemde askerlik ödevini ifa eden davacı için askerlik dönüşü yine 1994/3. dönem-31.12.1996 arası dönemde kısmi bildirimde bulunulması,

bordro tanığı üç tanık tarafından davacının önce Cezmi yanında sonra şirket yanında sürekli çalıştığı ifade edilmekle birlikte askerlik dönüşü bir ay kadar abisinin açtığı atölyede çalışıp sonra tekrar davalı işyerinde işe başladığının beyan edilmesi karşısında, Cezmi işyerinde 01.09.1985-01.01.1987 arası dönemde sürekli, bu tarih sonrası ise çalışma kesintili kabul edilip başka işyeri çalışmaları ile askerlik süresi dışlanarak ve giriş çıkışlar arası bildirimler aynen esas alınıp 01.10.1987-30.04.1988 arası dönemde tespite hükmedilmesi,

keza, ...280 sicil sayılı davalı şirket işyerinden alınan istirahatli süreler dışlandığında 02.01.1997-03.05.2007 arası dönemde noksan bildirimin 8 gün olarak belirlenmesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Ancak, davalı Cezmi işyerinde 01.03.1989 tarihli girişe göre 30 gün bildirim yapılıp daha sonra 06.04.1989-08.04.1989 arası ...496 sicil sayılı başka işyeri çalışmasının bulunması, yine 26.08.1989-27.02.1991 arası dönemde yapılan askerlikten sonra davacının 1 ay süreyle başka bir işyerinde çalışıp tekrar anılan işyerine girdiğinin ifade edilmesi ve askerlik sonrası çalışmanın 1994/3. dönem ile 31.12.1996 arası dönemde gerçekleşmesi karşısında, 07.06.2007 tarihinde açılan davaya ilişkin olarak 01.03.1989-31.12.1996 arası dönem yönünden kesintili çalışma ve hak düşürücü süre yönünden bir değerlendirme yapılmaksızın yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı görülmüştür.” gerekçesiyle bozulmuştur.

Bozma sonrası alınan ve hükme dayanak kılınan 23.06.2014 tarihli bilirkişi raporunda sadece bozmaya konu 01.03.1989-31.12.1996 dönemi ile sınırlı biçimde değerlendirme yapılmıştır. Anılan raporda; davacıya ilişkin olarak davalı C..

A..’a ait ...420 sicil sayılı iş yerinden 01.03.1989-31.03.1989 arası 30 gün, 01.06.1989-01.07.1989 arası 31 gün, 01.11.1994-31.12.1996 arası 678 gün olmak üzere toplam 739 gün bildirim yapıldığı, 06.04.1989-08.04.1989 arası dönemde başka iş yerinde 2 gün sigortalı çalışmanın bulunduğu, 26.08.1989-27.02.1991 arası dönemde askerlik görevinin yerine getirildiği, askerlik dönüşü 1 ay kadar ağabeyine ait atölyede çalıştığı belirtilen davacının tekrar davalı iş yerinde çalışmaya başladığının beyan edildiği,

bu duruma göre 06.04.1989-31.05.1989 arası döneme ilişkin çalışma iddiasının davanın açıldığı 07.06.2007 tarihine göre 5 yıllık hak düşürücü süreye uğradığı, davacının hak düşürücü süreye uğramayan biçimde 01.09.1985 - 01.01.1987 ve 01.10.1987 - 30.04.1988 ve 01.03.1989 - 05.04.1989 ve01.06.1989-25.08.1989 ve 01.04.1991-31.12.1996 arası dönemde 2770 gün çalışmasının olduğu, davalı dönemde iş yerinden bildirilen toplam 916 günün tenziliyle 1854 gün noksan bildirimin bulunduğu belirtilmiştir.

Mahkemece, davalı Cezmi’ye ait ...420 sicil sayılı iş yerine ilişkin olarak aynen rapor içeriği gibi tespite karar verilmiş, gerek davalı şirket işyeri, gerekse 506 sayılı yasanın 60/G maddesine ilişkin bozma öncesi hüküm ise aynen ve yeniden tesis edilmiştir.

Mahkemece, öncelikle hükme esas bilirkişi raporunda söz konusu edilen 01.06.1989-01.07.1989 dönemine ilişkin olup davalı Cezmi’ye ait ...420 sicil sayılı işyerinden bildirildiği belirtilen 31 günlük çalışmanın varlığı araştırılıp belirlenmeli, bu çerçevede kabule konu edilen 01.03.1989-05.04.1989 dönemine ilişkin çalışma iddiası hak düşürücü süre yönünden irdelenip sonucuna göre karar verilmelidir. O hâlde; hükmü temyiz eden tüm davalı avukatlarının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli hüküm bozulmalıdır.