Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2014/2247 K.2014/28167

Dava, rucüan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum ve davalılardan ... vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davacı Kurum, 17.04.2009 tarihinde meydana gelen iş kazasında yaralanan sigortalıya bağlanan gelir, yapılan harcama ve ödemelerden oluşan Kurum zararının davalılardan rücuan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Dosya kapsamına göre, davalı ...'in, işveren veya işveren vekili sıfatını taşımadığı, 3. kişi konumunda bulunduğu anlaşılmakla, davanın yasal dayanaklarından olan 5510 sayılı Kanunun 21/4’üncü maddesinde iş kazası veya hastalığın üçüncü kişinin kusuru nedeniyle meydana gelmesi halinde sigortalıya ve hak sahiplerine yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değerinin yarısının, zarara sebep olan üçüncü kişilere rücu edilebileceği düzenlenmiştir. Fıkradaki düzenlemeye göre rücu edilecek miktar; sigortalı ya da hak sahiplerine yapılan ödemelerin tümünün, bağlanacak gelirlerin ise başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değerinin yarısının kusur karşılığından oluşmaktadır.

Yukarıda yapılan açıklamalar ışığında, davalı ... yönünden bağlanan gelirin ilk peşin değerinin yarısının kusur karşılığına hükmetmek gerekirken, yazılı şekilde fazlaya hükmedilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

Ne var ki; bu aykırılıkların giderilmesi, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hüküm bozulmamalı, 01.10.2011 günü yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun geçici 3'üncü maddesinin yollamasıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438’inci maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

./..

-2-