Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2014/22502 K.2014/25465

Dava, trafik kazası sonucu yaralanan sigortalıya ödenen tedavi giderinin 506 sayılı Yasanın 39. maddesi uyarınca rücuan tazmini istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozmaya uyarak, davanın konusuz kalması nedeniyle esas hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum vekili ve davalılardan A.. Y.. tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin taktirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı A.. Y..'ın tüm, davacı Kurum vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Mahkemece, hükmüne uyulan bozma ilamında, ilk karara karşı temyiz yoluna başvurmayan, aleyhine hüküm kurulan davalı A.. Y.. yönünden, davacı Kurum yararına usuli kazanılmış hakkın oluştuğunun belirtilmesine ve Mahkemece bozma ilamına uyulmuş olmasına rağmen, davacı Kurum lehine oluşan usuli kazanılmış hak kavramına aykırı şekilde davalı A.. Y.. hakkında esas hakkında karar verilmesine yer olmadığına dair karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davacı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.