Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2014/22920 K.2014/24312

Dava, rücuen tazminat istemine ilişkindir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davacı ... vekili ve davalı ... San. ve Tic. A.Ş vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki belgeler okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

....07.2004 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak, öngördüğü istisnalar dışındaki hükümleri yayım tarihinde yürürlüğe giren 5219 sayılı Çeşitli Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun ve ayrıca 5236 sayılı Kanun, katsayı artışı da uygulanmak suretiyle bu kanunların yürürlük tarihinden sonra yerel mahkemelerce verilen hükümler yönünden 2012 yılı için 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 427. maddesindeki temyiz (kesinlik) sınırını ....690,00 TL. olarak değiştirmiştir.

Alacağın bir kısmının dava edilmiş olması halinde temyiz (kesinlik) sınırının saptanmasında alacağın tamamının gözetilmesi, tümü dava konusu yapılan bir alacağın kısmen kabulünde ise temyiz (kesinlik) sınırının belirlenmesinde kabul ve reddedilen miktarların esas alınması Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 427. maddesi hükmü gereğidir.

Somut olayda, talep edilen toplam Kurum zararı ....817,54-TL, kabul edilen miktar ....290,52-TL olup, reddedilen miktar ....527,02-TL olduğundan, reddedilen miktar yukarıda değinilen temyiz (kesinlik) sınırının altında bulunduğundan, anılan

karara karşı davacı Kurum vekilince temyiz yoluna başvurulması mümkün değildir.

Hal böyle olunca, davacı ... vekilinin temyiz dilekçesinin miktar itibarıyla kesinlik nedeniyle REDDİNE,