Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2014/23102 K.2014/23421

Dava, rucüan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı kurum ve davalılardan G.. H.. avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi .. tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davacı kurum avukatının tüm temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davalı G.. H.. avukatının temyiz itirazlarına gelince;

Dava; 15.03.2002 tarihli trafik-iş kazasında vefat eden sürücü sigortalının hak sahiplerine bağlanan gelirlerin rücuan tahsili istemine ilişkin olup, davanın yasal dayanağı 506 sayılı Kanunun 9. ve 10. maddeleri ile 2918 sayılı Kanunun kaza tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 98 ve 108. maddeleridir.

G.. H..nın amacı, belirli zorunlu sigortaların teminatlarına ilişkin olarak, sigortalının belirlenemediği, rizikonun meydana geldiği tarihte geçerli bir sigortanın bulunmadığı veya çalınmış veya gasp edilmiş araçların katıldığı kazalarda, zarar gören kişilerin, sigorta güvencesinden yoksun kalmaması ve bedeni zararların giderilmesidir. Bunun yanında, kapsamında olan zorunlu sigortaları yapan sigorta şirketlerinin ruhsatlarının iptal edilmesi, iflas etmesi gibi durumlarda, zorunlu sigortalarını bu şirketlerden alan sigortalıların, teminatları kapsamındaki her türlü maddi ve bedeni zararı temin etmek de G.. H..’nın görevidir.

Eldeki dosya kapsamına göre, hükme esas alınan kusur raporunda .. plakalı araç sürücüsü sigortalının kazanın meydana gelmesinde %100 kusurlu olduğunun, araç sahibi Ş.. K..’nın ve kazaya karışan diğer sürücünün herhangi bir kusurunun bulunmadığının bildirildiği, dosya arasına alınan Karayolları Trafik Kanunu Zorunlu Mali Sorumluluk Trafik Sigorta Poliçesinin tarafı K..Sigortanın iflas etmesi nedeniyle davalı G.. H..na karşı dava açıldığı anlaşılmaktadır. Mahkemece, davalı Ş..

K..’nın, 506 sayılı Yasanın 9. ve 10. maddeleri kapsamında, olayın oluşunda kusursuz bulunması nedeniyle, Borçlar Kanunu'nun 43 ve 44. maddeleri uyarınca ortaya çıkan Kurum zararının %50 karşılığından sorumlu olduğunun değerlendirilmesi karşısında, araç sürücü sigortalının olayın oluşunda tam kusurlu olması nedeniyle G.. H.. aleyhine açılan davanın reddi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma sebebidir.

O halde, davalı G.. H.. avukatının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.