KÜNYE
10. Hukuk Dairesi 2014/23660 E., 2015/4588 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 12 Mart 2015
- Mahkemesi
- İş Mahkemesi
Karar Metni
460 kelime·2 dk okuma
Dava, itibari hizmet süresinin tespiti ve sigortalılık sürelerine eklenmesi istemine ilişkindir.
Mahkemece, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.
Hükmün, davalılar Birleşik Basın Dağıtım......, Merkez Dağıtım Pazarlama San ve .... ve ... Başkanlığı vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi....... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalılar Birleşik Basın Dağıtım...., Merkez Dağıtım Pazarlama San ve ......... Başkanlığı vekillerinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.
2-Davanın yasal dayanağı 5510 sayılı Kanun’un geçici 7/1’inci maddesi uyarınca uygulama alanı bulan mülga 506 sayılı Kanun’un Ek 5. maddesidir.
Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 297. maddesinin (2). fıkrasında “hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, mümkünse sıra numarası altında açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir”, hükmü öngörülmüştür.
5510 sayılı Yasanın Geçici 7. maddesinde, 506 sayılı Yasanın Ek 5. maddesindeki düzenleme gereğince hak edilen itibari hizmet sürelerinin “3600 gün prim ödeme şartı” aranmaksızın değerlendirilmesi olanağı düzenlenmiştir.
Yargıtay İçtihatları Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 16.05.2000 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanan 18.02.2000 gün ve 1997/1 Esas - 2000/1 Karar sayılı kararında, anılan Kanunun Ek 5'inci maddesinde öngörülen itibari hizmet süresinin, salt sigortalılık süresine eklenmesi gerekeceği, ayrıca bu sürenin fiili prim ödeme gün sayısına eklenmesinin söz konusu olamayacağı açıklanmıştır.
a) Dosya kapsamından,................ Pazarlama Sanayi ve .........nin yeni unvanının Merkez Dağıtım Pazarlama Sanayi ve .........olduğunun anlaşılmasına rağmen, gerekçeli kararın başlığında 3 numaralı davalı kısmında Merkez Dağıtım Pazarlama San ve ..... belirtilmesine rağmen 4 numaralı davalı kısmında anılan 2 numaralı davalının eski unvanı olan .... Merkez ............... ve ....'nin belirtilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.
b) 5510 sayılı Yasanın Geçici 7. maddesi ve Yargıtay İçtihatları Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 18.02.2000 gün ve 1997/1 Esas - 2000/1 Karar sayılı kararı gözetilmeksizin, mahkemece, davacının itibari hizmet süresinden faydalanmasını, 3.600 gün şartına bağlanması ve davacının itibari hizmet gün sayısının sigortalılık süresine eklenmesi gerektiğinin belirtilmemesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.
Ne var ki; bu aykırılıkların giderilmesi, yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, karar bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.
Yargıtay 10. Hukuk Dairesi, E. 2014/23660, K. 2015/4588, 12 Mart 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama