Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2014/24037 K.2014/26956

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, davalılardan Kurum vekilinin temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1- Davalılardan ... vekilinin temyiz itirazları yönünden;

Hüküm İş Mahkemesi tarafından verilmiştir. 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 8. maddesi hükmüne göre, iş mahkemelerinden verilmiş bulunan nihai kararların 8 gün içinde temyiz olunması gerekir.

Olayda hüküm, 12.08.2014 tarihinde davalı ... vekiline yöntemince tebliğ edilmiş, temyiz ise, davalılardan Kurum vekilinin temyiz dilekçesine cevap verilmesine ilişkin 22.08.2014 havale tarihli dilekçe ile vuku bulmuştur. İş mahkemelerinden verilen kararlara karşı katılma yoluyla temyiz olanağı bulunmadığı da gözetildiğinde, şu duruma göre davada 8 günlük temyiz süresi geçmiştir.

O hâlde, 01.06.1990 gün ve 1989/3 E. 1990/4 K. sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı da göz önünde tutularak davalı ... vekilinin temyiz dilekçesinin süre aşımı yönünden REDDİNE,

2- Davalı Kurum vekilinin temyiz itirazlarına gelince;

Davacı, davalı ...'a ait kamyonda şoför olarak, 10.11.2003 tarihine kadar 3 yıl 11 ay çalıştığını belirterek, bu hizmetlerinin tespitini istemiş, Mahkemece; “Davanın kabulü ile; 01.03.2000-10.01.2003 tarihleri arasında, davalı şirkete ait işyerinde çalıştığının tespitine,” karar verilmiştir. Hüküm fıkrasında çalışılan işverenin şirket olarak belirtilmesi, davacının talep ettiği süre dikkate alındığında kısmen kabul yerine yazılı şekilde karar verilmesi ve yargılama giderlerinin paylaştırılmaması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

./..

Ne var ki; bu aykırılıkların giderilmesi, yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, karar bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesi delaletiyle, 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.