Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2014/24600 K.2016/3874

Dava, rücuen tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece ilamında yazılı olduğu şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hükmün, davacı ve davalı şirket avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi. 1-İş kazası sonucu ölen sigortalının hak sahiplerine bağlanan gelirin onay tarihi 15.05.2001 olmasına karşın, onay tarihinin 19.11.2000 olarak tespit edilmiş olması isabetsizdir.

2-Öte yandan.

28.12.2013 günü Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi’nin 12’nci maddesinde, “ (1) Tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümünde gösterilen hukuki yardımların konusu para veya para ile değerlendirilebiliyor ise avukatlık ücreti, davanın görüldüğü mahkeme için Tarifenin İkinci Kısmında belirtilen maktu ücretlerin altında kalmamak kaydıyla (yedinci maddenin ikinci fıkrası, dokuzuncu maddenin birinci fıkrasının son cümlesi ile onuncu maddenin son fıkrası hükümleri saklı kalmak kaydıyla,) Tarifenin üçüncü kısmına göre belirlenir.

(2) Ancak hükmedilen ücret kabul veya reddedilen miktarı geçemez.” düzenlemesi öngörülmüş olup, mahkemece, yargılamada vekil ile temsil olunan davacı ve davalı şirket lehine avukatlık ücretinin eksik belirlenmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki, bu aykırılığın düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. Maddesi yollamasıyla uygulanmakta olan Mülga 1086 Sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.