Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2014/24672 K.2015/2348

Dava, yersiz ödenen aylıkların tahsili istemine ilişkinidir. Mahkeme, bozma sonrası yapılan yargılamada ilamda belirtildiği şekilde; davanın kabulüne karar vermiştir. Hükmün, taraf avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Eldeki davada, Dairemizin 10.06.2013 günlü ve 2012/20550 E. 2013/12973 K. Sayılı bozma ilamı ile davacının 506 sayılı Kanun kapsamında aldığı yaşlılık aylıklarının 01.01.2005 tarihi itibariyle kesilmesine ilişkin Kurum işleminde bir isabetsizlik bulunmadığı, 5335 sayılı Kanunun açık hükmü karşısında; davacının sebepsiz zenginleşmenin haklı bir sebebe dayanmadığını, geri vermekle yükümlü olduğunu bilecek durumda olduğu,

her iki dosyanın Kuruma ait olması nedeniyle, Kurumun denetim görevi yerine getirmediği ve fuzuli ödemenin Kurumun hatasından kaynaklandığından bahisle, davacının iyiniyetli olduğunun kabulünün mümkün olmadığı belirtilmiş ve mahkemece 5510 sayılı Yasanın 96'ncı maddesinin "b" bendi kapsamında değerlendirme yapılması gerekliliği üzerinde durulmuş, bozma sonrasında mahkemece bozmaya uyularak işlem yapılmış ise de davalının,

29.05.2013 tarihli dilekçesi ile Kurumca tahakkuk ettirilen borcun 5510 sayılı Yasanın geçici 47'nci maddesinde yer alan "Sosyal güvenlik kanunlarına göre emeklilik veya yaşlılık aylığı almakta iken 5335 sayılı Kanunun 30 uncu maddesinin ikinci fıkrası kapsamına giren kurum ve kuruluşlara ait işyerlerinde çalışmaları nedeniyle aylıkları kesilmesi gerekenlere, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihi takip eden ödeme dönemine kadar yersiz olarak ödendiği tespit edilen aylıklara ilişkin asli ve ferî borçlar,

ilgililerin bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihi takip eden ay başından itibaren dört ay içinde başvuruda bulunmaları halinde 6111 sayılı Kanunun ilgili maddelerine göre yapılandırılır." hükmü çerçevesinde yapılandırma dilekçesinin kurumca işleme alındığı ve ödeme planı gönderildiği belirtilmiş, ayrıca, 2010 yılında davalıya yeniden

bağlanan yaşlılık aylığı nedeniyle 15.02.2010-16.08.2010 tarihleri arasında birikmiş aylıklar nedeniyle 4.028,10 TL'nin borcuna mahsup edildiği anlaşılmakta olup, mahkemece, davalının yaptığı yapılandırma nedeniyle 6111 sayılı Yasa kapsamında borcunu ödeyip ödemediği, buna göre, eldeki davanın konusuz kalıp kalmadığı hususunun araştırılması gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir. Kabule göre de, davalı hakkında birikmiş aylıkları nedeniyle, Kurumca çıkartılan borca mahsup edilmeden yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir. O hâlde, taraf avukatlarının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.