Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2014/25083 K.2015/21538

Dava, yaşlılık aylıklarından yapılan sosyal güvenlik destek primi kesintisi işleminin iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir

Hükmün, davalı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

01.02.2001 tarihinden itibaren 506 sayılı Kanun kapsamında yaşlılık aylığı alan davacının, vergi kaydına dayalı olarak Kurumca sosyal güvenlik destek primi borcu çıkartılarak aylıklarından kesinti yapılması nedeni ile eldeki davayı açtığı anlaşılmaktadır.

Davanın yasal dayanaklarından olan 1479 sayılı Kanunun “Sosyal güvenlik destek primi” başlığını taşıyan Ek 20/3. maddesinde, diğer sosyal güvenlik kanunlarına göre yaşlılık aylığı bağlananlardan, 24. maddenin (I) numaralı bendinde belirtilen kapsamda çalışmaya başlayanların, çalışmaya başladıkları ayı izleyen ay başından itibaren, çalışmalarının sona erdiği ay dahil sosyal güvenlik destek primi ödeyecekleri, sosyal güvenlik destek primi ödemesi gerekenlerin Kuruma yazılı bildirimde bulunmak zorunda oldukları, bildirimde bulunmayanlar ile Kurumca belirlenemeyenlerden sosyal güvenlik destek priminin hesaplanarak tahsil edileceği açıklanmıştır.

Diğer taraftan 5510 sayılı Kanunun 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren “Sosyal güvenlik destek primine ilişkin geçiş hükümleri” başlıklı Geçici 14/1. maddesinde, bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten önce sigortalı olanların, vazife

malûllük, malûllük ve yaşlılık veya emekli aylığı bağlananlar ve bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte sosyal güvenlik destek primi ödeyerek çalışmaya devam edenler hakkında sosyal güvenlik destek primine tabi olma bakımından bu Kanunla yürürlükten kaldırılan ilgili kanun hükümlerinin uygulanmasına devam edileceği belirtilmiştir.

Hal böyle olunca, davacının vergi kaydının dönemi ve dayanağı araştırılarak, vergi suçuna iştirakin ne şekilde gerçekleştiği, 1479 sayılı Kanunun 24. maddenin (I) numaralı bendinde belirtilen kapsamda davacının kendi nam ve hesabına çalışmasının bulunup bulunmadığı tereddüde yer vermeyecek şekilde belirlenerek, varılacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme sonucu, yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davalı Kurum avukatının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.