Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2014/25230 K.2015/51

Dava, hizmet tespiti tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamda belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı işveren ve Kurum vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, işveren ve davalı Kurum vekillerinin, sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Somut olayda, davacı, 1.5.1985-14.3.1987 tarihleri arasında davalı işyerinde çalıştığının tespitini istemiştir. Mahkemece, Kurum taban ücret üzerinden çalışıldığı gerekçesi ile 1.5.1985-30.09.1985 tarihleri arası 150 gün süre ile günlük 817,50 TL, 1.10.1985-14.3.1987 tarihleri arası 524 gün süre ile günlük 1380,00 TL brüt kazançla çalıştığının tespitine karar verilmiş ise de; hükümde günlük brüt 817,50 TL ve 1380,00 TL brüt miktar üzerinden karar verilmesi infazda tereddüte neden olacağı, bu sebeple 817,50 TL ve günlük 1380,00 TL brüt kazançla çalıştığının tespitine karar verilmiş olması isabetsizdir.

Ne var ki; bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 6217 sayılı Kanun’un 30’uncu maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na eklenen geçici 3’üncü madde atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438’inci maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.