Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2014/25652 K.2015/470

Dava, hizmet ve sigorta başlangıcının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, hükümde belirtilen gerekçelerle, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dava; davacının 14.04.2012 – 18.07.2012 tarihleri arasında davalı işyerindeki çalışmalarının, 1500-TL maaş ile çalıştığının tespitine ilişkin olup, mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

1-)Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalı Kurum vekilinin, yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-)Davanın yasal dayanağı 506 sayılı Yasanın 79/10. maddesi olup, dosya içindeki bilgi ve belgeler ile toplanan delillere göre; davacının, kabule konu tarihte davalı işyerinde çalıştığı sabit olmakla, söz konusu tarihteki sigortalı çalışmanın tespitine dair mahkeme kabulünde bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Lakin, davacının prime esas kazanca yönelik talebinin 1500-TL olmasına rağmen, mahkemece, 1.266,67-TL sinin kabulüne karar verildiği nazara alındığında; Mahkemece, davanın kısmen kabul edildiği anlaşılmaktadır.

Yargılama giderleri, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 323. maddesinde sayılarak, ğ. bendinde vekâlet ücretine de yer verilmiştir.

29.05.1957 gün ve 4/16 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında da belirtildiği üzere, karşı tarafa yüklenmesi gereken ve yargılama giderlerinden olan vekâlet ücretine, diğer yargılama giderlerin de olduğu gibi, Mahkemece, kendiliğinden hükmedilmesi gerekir.

Hukuk Muhakemeleri Kanununun 326. maddesine göre, Kanunda yazılı hâller dışında, yargılama giderlerinin, aleyhine hüküm verilen taraftan alınmasına karar verilir. Davada iki taraftan her biri kısmen haklı çıkarsa, mahkeme, yargılama giderlerini tarafların haklılık oranına göre paylaştırır.

Eldeki davada; dava dilekçesindeki talebe göre, prime esas kazanç yönünden kısmen kabul kararı verildiğinden, avukatla temsil edilen Kurum lehine, karar tarihi

itibariyle yürürlükte olan tarife uyarınca vekâlet ücretine ve davalı işyeri ve Kurum lehine yargılama giderlerine hükmedilmesi gerekirken, hatalı değerlendirme sonucu, yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir. Ne var ki; bu aykırılıkların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun geçici 3. maddesinin yollamasıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.